CategoryProza

Leven we in 1984? Was het maar waar!

Ik hoor het vaak de laatste tijd, 

“We vliegen op z’n kop” 

Met brullende motoren, crashen we in duizelingwekkende vaart, dwars door luchtlagen tradities, gewoontes, geschreven recht en op eeuwen aan ervaring gesmede waarheden. Tollend zwiepen we in een vrille door een cumulus wolk van spuitpoep, met door leugens en verraad verstopte pitot tubes. 

Continue reading

Als we onze vrijheidsstrijd willen winnen, moeten we ergens in geloven. Net als Klaus Schwab.

Een van mijn favoriete Russische liedjes heet кукушка, Koekoek. Gezongen door Полина Гагарина . Het origineel is van de bard Виктор Цой.

In кукушка legt Polina Gagarina, die in 2015 nog eervol tweede werd tijdens het Songfestival met “A Million Voices”, alle passie van een gewond volk. Het hartverscheurende trauma van miljoenen door granaten opengereten zonen, van verkrachte en voor oud vuil in een greppel achtergelaten dochters. Het diepste volksleed, dat zelfs de machtige tijd niet kan helen.

Continue reading

“Pap, wat deed jij in de eerste wereldoorlog?”

Nu de gebeurtenissen elkaar in ijltempo opvolgen, is het messcherpe inzicht van gisteren, de wijdopen deur van vandaag. En is iedere buitenissige voorspelling van nu, het lompe understatement van morgen. 

Het konijnenhol blijkt steeds dieper. En in het duister lijken helemaal geen konijnen te wonen. 

De decors wisselen elkaar in razend tempo af, op dit podium van een macaber wereldtheater, waarvan de roodfluwelen gordijnen zelden helemaal open worden getrokken en je maar af en toe een glimp opvangt van de ballerina’s die deze duizelingwekkende danse macabre leiden.

Er gebeurt te veel om mijn gedachten te ordenen. Maar dat ontslaat me niet van de plicht het te proberen.

Continue reading

Het leven is loodzwaar. Zeker tijdens de hondsdagen.

U wist het wellicht nog niet, maar we bevinden ons midden in een periode die vroeger bekend stond als de hondsdagen, de heetste tijd van het jaar, waarin iedere hond verplicht een muilkorf om moest of in de bloedhitte aan de ketting werd gelegd, uit angst voor hondsdolheid.

Continue reading

Elkaar’s hel moet je respecteren. Maar je moet er wel van durven leren.

“Afblijven” zo twitterde Georgina Verbaan kortaf, toen Geert Wilders, de zelfdestructieve Jazz zangeres Amy Winehouse herdacht in een onschuldig tweetje.

En met dat ene woordje eigende zij zich iets toe dat universeel zou moeten zijn. Menselijkheid, medeleven, herdenken en troost.

Continue reading

Als je goed kijkt zie je een lichtje. Als je goed luistert hoor je een stem.

klikken voor het interview

Ik heb er over getwijfeld of ik dit gesprek ook op deze site zou zetten. Maar ik doe het wel. 

Omdat zoveel mensen bezig zijn met precies dezelfde tocht die ik afleg. Een nauw kronkelpaadje, waaraan ook ik pas begonnen ben. En dat dit gesprek je misschien een beetje kan helpen, zoals het mij helpt om te praten en te luisteren.

Continue reading

Onthou!

Zij hebben de media,

het bedrijfsleven,

de kerken

en de farmaceuten.

Continue reading

In tranen bij de groentejuwelier.

Mijn ‘vijanden’, een bont kakelend gezelschap van wufte fadjes met microkaakjes en pukkeltjes, puntbuikjes, kereltjes met sappige tietjes en kippennekjes, aangevuld met een enkele monkelende kabouter op stelten, noemen mij wat graag “Superjank.”

Die koddige koboldjes doen dat uiteraard in de veronderstelling, dat hun geschamper over mijn tranen, die inderdaad tamelijk snel als kleine diamantjes uit hun kliertjes piepen, me verstoort.

Geenszins. Ik kan er wel om lachen.

Continue reading

Mijn eerste interview sinds lang. Over schoonheid, weemoed en dingen die voorbij gaan.

Interview met Tom Zwitser. Klik voor de beelden.

Ik heb jarenlang iedere studio vermeden. En alle uitnodigingen afgeslagen. Zowel radio, internet talkshow als televisie. Na enkele black-outs en heftige hyperventilatie aanvallen op live radio, durfde ik eenvoudig niet meer. En bovendien had ik niet iets toe te voegen, dat twitter ontsteeg. Iedereen kent de gevleugelde uitspraak over “opinions en assholes”. En van beiden zijn er meer dan genoeg in medialand Nederland.

Continue reading

Ontwaakt verworpenen der Aarde! Luister naar Thierry Baudet.

Enkele dagen geleden hield Thierry Baudet een vlammend betoog in de kamer. 

Het ging over de slavernij waarin dit volk zich, als ezels met oogkleppen, toe laten leiden, als in een tergend trage veewagon naar Auschwitz.  

“Cosel Hauptbahnhof. Alle aussteigen.” 

Continue reading

Denk om je hart, vermijd het ziekenhuis nog een weekje.

Gisteren moest ik voor een check up naar de cardioloog. En voor het eerst moest ik er dus ook aan geloven. 

Met een katoenen luiertje, grafeenkapjes van firma Sywert begin ik niet aan, over neus en mond liep ik, op de valreep van de mondkapjesplicht, de hal van het plaatselijke ziekenhuis binnen. Prompt hyperventilerend, zwetend, happend naar lucht met een hartslag van 100, verbijsterd dat scholieren en andere ongelukkigen, deze marteling een jaar lang, hele dagen hebben volhouden.

Continue reading

Blanke Vla en Negerzoenen.

Eindelijk een communicatiebureau voor non woke merken!

Column van Marianne Zwagerman over Non Woke advertising. Click the picture.

Er is weinig zo ouderwets, als het begrip “reclame- of communicatiebureau” Het impliceert dure designpanden vol dure reclamemensen, met dure Jaguars en Stekker Porsches en moeilijke, dure brillen, die dure rekeningen sturen, via dure troostmeisjes m/v die ooit in de stone age of advertising, account executives werden genoemd. 

Continue reading

Let’s make Superjan great again!

Vaste lezers van janbennink.com  Lectori Salutem

Deze website bestaat nu een maand. En in die korte tijd is er heel wat opgebouwd. 

Beata heeft een prachtig design gemaakt, allerlei magische widgets en plugins geactiveerd. En achter de schermen is zij nog steeds de drijvende kracht achter het technische- en design gedeelte van deze site. Veel meer werk dan ik me van te voren realiseerde. Waarvoor enorme dank. 

Hier ben ik vrij ben om te doen en te laten wat ik wil. Vrij mijn eigen lengte van stof te kiezen, mijn eigen ongewenste opinie te uiten. Een god in het diepst van mijn gedachten te zijn.

Continue reading

Thierry Baudet roept de onafhankelijkheid uit! Dat had Floris Vos ook moeten doen.

Mijn overgrootvader, Floris Vos, was een kleurrijk figuur. Niet alleen investeerde hij zijn deel van familiekapitaal en landerijen, in een pontificaal falende Modelmelkerij in Naarden, het was ook een mooie schavuit, die een kudde koeien op veldwachters afstuurde, het huis van de burgemeester van Blaricum kraakte, waarvoor hij werd gearresteerd, een kei naar Amersfoort sleepte en onder luid gejoel de tolpoorten bij Muiden omvertrok. 

Ook reed hij met zijn Bugatti dwars door de muur van een boerenschuur. Zero fucks were given. 

Continue reading

Heb jij oor voor de toevallige schoonheid van het ordinaire?

Александр Малофеев

Hebben jullie dat ook wel eens?

Dat je naar iets prachtigs luistert -in dit geval de tweede van Rachmaninov, uitgevoerd door Alexander Malofeev- en dat dan, een mondain apparaat, onverwacht invalt, als verstekeling in de orkestbak. 

Continue reading