CategoryProza

Als je goed kijkt zie je een lichtje. Als je goed luistert hoor je een stem.

klikken voor het interview

Ik heb er over getwijfeld of ik dit gesprek ook op deze site zou zetten. Maar ik doe het wel. 

Omdat zoveel mensen bezig zijn met precies dezelfde tocht die ik afleg. Een nauw kronkelpaadje, waaraan ook ik pas begonnen ben. En dat dit gesprek je misschien een beetje kan helpen, zoals het mij helpt om te praten en te luisteren.

Continue reading

Onthou!

Zij hebben de media,

het bedrijfsleven,

de kerken

en de farmaceuten.

Continue reading

In tranen bij de groentejuwelier.

Mijn ‘vijanden’, een bont kakelend gezelschap van wufte fadjes met microkaakjes en pukkeltjes, puntbuikjes, kereltjes met sappige tietjes en kippennekjes, aangevuld met een enkele monkelende kabouter op stelten, noemen mij wat graag “Superjank.”

Die koddige koboldjes doen dat uiteraard in de veronderstelling, dat hun geschamper over mijn tranen, die inderdaad tamelijk snel als kleine diamantjes uit hun kliertjes piepen, me verstoort.

Geenszins. Ik kan er wel om lachen.

Continue reading

Mijn eerste interview sinds lang. Over schoonheid, weemoed en dingen die voorbij gaan.

Interview met Tom Zwitser. Klik voor de beelden.

Ik heb jarenlang iedere studio vermeden. En alle uitnodigingen afgeslagen. Zowel radio, internet talkshow als televisie. Na enkele black-outs en heftige hyperventilatie aanvallen op live radio, durfde ik eenvoudig niet meer. En bovendien had ik niet iets toe te voegen, dat twitter ontsteeg. Iedereen kent de gevleugelde uitspraak over “opinions en assholes”. En van beiden zijn er meer dan genoeg in medialand Nederland.

Continue reading

Ontwaakt verworpenen der Aarde! Luister naar Thierry Baudet.

Enkele dagen geleden hield Thierry Baudet een vlammend betoog in de kamer. 

Het ging over de slavernij waarin dit volk zich, als ezels met oogkleppen, toe laten leiden, als in een tergend trage veewagon naar Auschwitz.  

“Cosel Hauptbahnhof. Alle aussteigen.” 

Continue reading

Denk om je hart, vermijd het ziekenhuis nog een weekje.

Gisteren moest ik voor een check up naar de cardioloog. En voor het eerst moest ik er dus ook aan geloven. 

Met een katoenen luiertje, grafeenkapjes van firma Sywert begin ik niet aan, over neus en mond liep ik, op de valreep van de mondkapjesplicht, de hal van het plaatselijke ziekenhuis binnen. Prompt hyperventilerend, zwetend, happend naar lucht met een hartslag van 100, verbijsterd dat scholieren en andere ongelukkigen, deze marteling een jaar lang, hele dagen hebben volhouden.

Continue reading

Blanke Vla en Negerzoenen.

Eindelijk een communicatiebureau voor non woke merken!

Column van Marianne Zwagerman over Non Woke advertising. Click the picture.

Er is weinig zo ouderwets, als het begrip “reclame- of communicatiebureau” Het impliceert dure designpanden vol dure reclamemensen, met dure Jaguars en Stekker Porsches en moeilijke, dure brillen, die dure rekeningen sturen, via dure troostmeisjes m/v die ooit in de stone age of advertising, account executives werden genoemd. 

Continue reading

Let’s make Superjan great again!

Vaste lezers van janbennink.com  Lectori Salutem

Deze website bestaat nu een maand. En in die korte tijd is er heel wat opgebouwd. 

Beata heeft een prachtig design gemaakt, allerlei magische widgets en plugins geactiveerd. En achter de schermen is zij nog steeds de drijvende kracht achter het technische- en design gedeelte van deze site. Veel meer werk dan ik me van te voren realiseerde. Waarvoor enorme dank. 

Hier ben ik vrij ben om te doen en te laten wat ik wil. Vrij mijn eigen lengte van stof te kiezen, mijn eigen ongewenste opinie te uiten. Een god in het diepst van mijn gedachten te zijn.

Continue reading

Thierry Baudet roept de onafhankelijkheid uit! Dat had Floris Vos ook moeten doen.

Mijn overgrootvader, Floris Vos, was een kleurrijk figuur. Niet alleen investeerde hij zijn deel van familiekapitaal en landerijen, in een pontificaal falende Modelmelkerij in Naarden, het was ook een mooie schavuit, die een kudde koeien op veldwachters afstuurde, het huis van de burgemeester van Blaricum kraakte, waarvoor hij werd gearresteerd, een kei naar Amersfoort sleepte en onder luid gejoel de tolpoorten bij Muiden omvertrok. 

Ook reed hij met zijn Bugatti dwars door de muur van een boerenschuur. Zero fucks were given. 

Continue reading

Laat je niet cancellen! Händel nu!

Waarom het hoog tijd is voor een “Offline Blockchain Schatkamer” voor onze cultuur.

Hoe briljant de schuinsmarcheerder ook schilderde, boetseerde en beeldhouwde, Paul Gauguin kan tegenwoordig “echt niet meer”. Affaires met te jonge dames komen je anno 2021 op een permaban te staan. Iets beter vergaat het Nabokov, die eigenlijk al vanaf de publicatie van Lolita, bij het altoos fronsende deel van de “intellectuelen” met argusogen wordt bekeken, maar wiens werk je nog relatief veilig kunt prijzen. Recenter ging de briljante filmer Roman Polanski definitief voor de cancel-bijl. En dan hebben we het nog niet over Leny Riefenstahl, we don’t even go there.

Allen waren het ondanks hun “liefhebberijen”, in mijn ogen grote kunstenaars, die werden afgerekend op hun perversies, overtuiging en voorkeuren. Over de terechtheid daarvan -de koppeling van de waarde van grote kunst, aan het waardeloos gedrag van de artiest- kun je oeverloos discussiëren.

Hoe groter de geest, hoe groter het beest.

Feit is wel dat deze heren en dame tenminste iets “verkeerds” deden. Of tenminste iets déden.

Continue reading

Heb jij oor voor de toevallige schoonheid van het ordinaire?

Александр Малофеев

Hebben jullie dat ook wel eens?

Dat je naar iets prachtigs luistert -in dit geval de tweede van Rachmaninov, uitgevoerd door Alexander Malofeev- en dat dan, een mondain apparaat, onverwacht invalt, als verstekeling in de orkestbak. 

Continue reading

“Jan, wat heb jij toch met Rusland?”

Ik krijg, als mensen me voor ’t eerst ontmoeten, steevast op samenzweerderige toon de vraag toegefluisterd, “waar die vreemde liefde voor Rusland toch vandaan komt”. 

Continue reading

Tijd dat Jörmungandr zijn staart loslaat en Ragnarök begint.

Volgens de Noorse mythologie is Jörmungandr de draak, het middelste kind van Loki en Angrboda, dat in de oceaan werd gegooid, waar het zo groot werd ,dat het de wereld omspande en zijn eigen staart kon pakken. Pas zodra deze “Ouroboros” zijn staart loslaat, kan Ragnarök beginnen. Een tijd van bittere strijd, verzinken en daarna, vernieuwing en ontwaken.

De Ouroboros is de slang die zijn eigen staart opeet. En hoewel de vergelijking gedeeltelijk mank gaat -want symbool van eeuwig cyclische vernieuwing- wilde ik het nare beest toch gebruiken voor mijn punt. De onvruchtbaarheid van het eeuwig in cirkels rondgaan van meningen en opinies. Het angstig tegenhouden van het onvermijdelijke.

Continue reading

Leve Thierry Baudet. Commando van het vrije woord.

Ooit schreef ik dit tegeltje, geïnspireerd op Majoor Marco Kroon. Een voor Nederland zo schaarse oorlogsheld, van wie wij, ondanks zijn in bloed en ingewanden verdiende sporen, op hoge toon eisten dat hij zich, terug van de jachtvelden, als een droog Mariakaakje zou gedragen. Een oorlogsheld, ontluisterd, gevallen, niet door een scherpschuttersschot, maar door een plasje in de gracht. Alleen in Nederland kan dat: “Cor van der Laak gedrag” eisen van je, in dood en trauma gedrenkte commando-oorlogsveteranen.

De Hollandse polder is van oorsprong een moerasdelta. En de geleedpotige- en weekdier-bewoners van onze modderplas, hebben nu eenmaal een genetisch bepaalde afgunstige bloedhekel aan excellentie en zij die boven het maaiveld uitsteken. Altijd zullen de swamp dwellers, uitblinkers naar hun eigen niveau willen terug zuigen, onredelijke redelijkheid van hen verwachten, op hoge toon eisen dat ze zich “gedragen”, desnoods ze verraden en als dat niet meer werkt, hun kop er afhakken. “Eigen schuld!”

Continue reading

Een land zonder helden is een land zonder ziel en moed.

Ooit was ik trots op mijn land. En hoorde ik er thuis. Wij waren een ander volk. We hadden voorbeelden. Herman Brood, Wolkers. We hadden the Ex en Karel Appel en Deelder, de paradijsvogels van The Last Waterhole, de Hells Angels, Zwarte Joop de Vries, punkers en skinheads en de rebellen van niveau; Oltmans, Fortuyn, De Roy van Zuydewijn, Komrij, de beide Reves, Hermans, van Gogh, Buch en Cruijff natuurlijk.

Continue reading