Tagpoetry

Mijn dichtbundel is uit. Ze heet Olga.

Ik denk dat je geen dichter kunt worden. 

Dat je het nooit of altijd was. 

Dat je het ontdekt, als gekkigheid verdringt of veronachtzaamt 

of uitgraaft en oppoetst met een zachte wollen doek.

Ik heb het omarmd en alle kwetsbaarheid voor spot en hoon aanvaard.

Continue reading

Seihō Takeuchi

Azuren wolken, kolken.

Splinterregen splijt als dolken, 

loom,

het uitgebeende licht.

Zij trotseert de glazen golven,

tuimelt, klimt en scheert verbolgen,

Stuit het flessengroene zicht.

Laura

Een gedicht voor Laura Bromet.

Een straat van steen.

Geen lachend kind,

of lome bomen.

Een steriel struikje hapt naar lucht

en vind één bromvlieg

tollend om haar plastic bloemen.

Jan Bennink 2021