Category: Call to action

Woke was de gifinjectie die onze afweer tegen de omvolking onschadelijk moest maken.

The Slave Market. Otto Pilny.

Is het eigenlijk al eens hardop uitgesproken, dat het zo spontaan opgekomen woke gedachtengoed; de slavernij doctrine en de curieuze verering van alles dat niet blank is, zelfs van perfide misdadigers zoals George Floyd, als ook het tot volksleiders verheffen van zeer matige types als Akwasi en Sylvana Simons, een integraal en noodzakelijk voorstadium was van de agenda, die we nu in hoog tempo uitgevoerd zien worden?

Dat “Black lives matter” vooral tot doel diende, ons bijvoorbaat de mond te snoeren, ons machteloos weg te laten kijken en het hoofd te laten buigen voor de ongekende misdaad die ons aangedaan wordt. De misdaad die omvolking heet?

Achteraf gezien moest het door de krachten die achter de uitvoering van dit Kalergi plan verborgen zitten, de gewone, deugende, zich graag conformerende en nietsvermoedende burger, sociaal maatschappelijk en psychologisch, schier onmogelijk gemaakt worden, om de onophoudelijke stroom vreemdelingen te herkennen, als de militaire-, politionele- en seksuele- omvolkingsmacht die het, daar wijst alles nu op, daadwerkelijk is.

De gewone Nederlandse burgers moesten met opgedrongen zelfverloochening en een door politiek en media aangesmeerd schuldgevoel, geestelijk onklaar worden gemaakt, zodat ze dat ze zich nooit tegen de invasie, die nu al onze steden dorpen en wijken overstroomt, zouden durven verzetten.

Of pas als het veel te laat is. Zoals nu.

We zien een onmetelijk leger aan “fremdkörper”, mannelijk, militair, alleenstaand, met bunkers en kazernes in bijna iedere wijk, zonder enige binding of gevoel met de lokale cultuur, gemeenschap, taal of mens.

Een machtig leger huurlingen, afhankelijk in alles van een schimmig internationaal conglomeraat, dat de uiteindelijke mastermind is achter dit alles. Een perfide omnistaat die deze migratiestroom steeds verder aanjaagt met oorlogen en ontwrichtingen wereldwijd.

Een oppermachtige entiteit die dit bezettingsleger, met geld of gunsten, of het ontnemen daarvan, eenvoudig kan kopen en in kan zetten voor welk doel dan ook; van het maken van lieve mokkakleurige babietjes, als straks de blanke jongens in Oekraïne, door de vleesmolens zijn gehaald, tot het spelen van de rol van chaos agent, militair en of “ordehandhaver”. Al dan niet allemaal tegelijkertijd.

Met dit leger heeft Hugo de Jonge eindelijk de middelen om, wijk na wijk, straat na straat, deur tot deur te gaan om iedereen op een injectienaald te trakteren, heeft Dilan Yesilgoz de mogelijkheid om onze jongens, Zelensky style uit hun huis te sleuren, om in de oost met een fietshelmpje op, voor onze vrijheid te sterven.

Om die invasie zonder volksopstanden te laten verlopen moesten Henk en Ingrid tegen de klippen op en tot kotsen toe, welkóóóm te blijven zingen, voor de slachtoffers van het eigen “fictieve” historische doen.

Men diende, in het kader van een zwaar opgepompte erfschuld, door het stof te blijven gaan, voor de nazaten van de door onze voorouders verworpene, mishandelde, onteerde en uitgebuitte.

Ook al hebben wij nooit een land als Syrie, Somalië, Marokko, Soedan of Ethiopië bezet.

De gewone Nederlander moest vernederd worden, letterlijk. En als niet bestaande culturele identiteit worden weggezet, waarvoor nog bedankt, Maxima. We moesten, door woke, geestelijk ontwapend en verward worden gemaakt in het licht van een volksvervanging, die, nu versneld onder onze neuzen, tot in de haarvaten van onze samenleving plaatsvindt.

Woke was de moedwillig toegediende, geestelijke gifinjectie, die onze afweer tegen een nog sluimerende, maar potentieel potente parasiet, onschadelijk heeft gemaakt.

We moesten ons schuldig blijven voelen tegenover immigranten, die hier niet uitgeput schuilend in wielkasten, in koelwagens of op schoenen zonder zolen kwamen aangesloft, maar die ter plaatse, door moderne mensenhandelaren in mega kampen worden gerecruteerd en geselecteerd en als potent fokvee of militair en worden ingevoerd met bussen en Boeings. Immigranten die nochtans nog steeds “vluchtelingen” worden genoemd in nieuws en kletsprogramma’s.

Wij moesten ons moreel minderwaardig gaan voelen en in ieder geval niet gerechtigd om te protesteren tegen de complete overname van ons land door de “zielenpoten”, wiens voorouders we immers eeuwenlang “als slaven zouden hebben behandeld” en aan wie nu geen strobreed in de weg zou mogen worden gelegd.

“Take the knee” was achteraf het symbool van onze overgave tegen de massale omvolking die ons te wachten stond.

Niets is toeval. Alles is tot in de puntjes voorbereid. Het is tijd voor de gewone Nederlandse burger om de valse, onterecht opgelegde schuld van zich af te schudden en te kiezen voor hun eigen volk en identiteit. Dat is niet vies of fascistisch. Dat is een kwestie van overleven geworden.

Wake up. Weiger de woke prik.

Wil je mijn werk supporten? Dat kan hier! Wordt zeer gewaardeerd.

Naschrift. Ik zie wel eindelijk mooie dingen gebeuren. Zoals in Loosdrecht. Goede mensen, vrouwen, die opkomen voor hun gemeenschap. Lieve mensen, die zich niet meer in de luren laten leggen door het geklets van politici of televisiehoeren. Mensen van wie alle gescheld en schuldgevoel afglijdt, omdat ze weten dat ze in hun recht staan. Hun oerrecht om te bestaan. Om te leven in vrijheid en veiligheid. Mensen die niet opgeven.

Ik hoop dat de vrouwen van Loosdrecht een inspiratie zijn voor de rest van ons land. We zijn allen verplicht aan onze kinderen om ons tegen dit schreeuwende onrecht te verzetten.

Naschrift twee. Alleen met creativiteit en schoonheid veranderen mensen zonder tanks en geweren de wereld. Nooit met geweld. En als zeker niet met haar zwakzinnige broertje, vandalisme.

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Het is tijd dat we onze laptop dichtslaan en de straat op gaan.


Ilya Repin. Demonstration on October 17.

Mannen en vrouwen van Nederland…

Ik ben zo klaar met al die toetsenbordridders, met hun laptop slagveld. Dat eeuwige loze geklaag in de ruimte, dat vruchteloze gezeik over dit horrorkabinet, met door AI gemaakte plaatjes en filmpjes en slappe actietekstjes, zonder enige intentie om als het er op aankomt, ook maar één vingernageltje uit te steken. Ook maar één stapje naar voren te zetten.

Het leeuwendeel van ons volk is te bescheten om de straat op te gaan. Bang als we nu eenmaal zijn, voor wat de buren van ons denken. Te lui, te defaitistisch, te onverschillig. Te druk met ploeteren en doormodderen.

Zovelen van ons zijn nog te knieperig om lid te worden van Forum voor Democratie en hele legers ontevreden Nederlanders zijn zelfs te cynisch om even te gaan stemmen; de vernederingsrite, waarmee wij verkiezingsfraude, met iedere aantoonbare stem, net iets zichtbaarder maken en de uitslag iets minder makkelijk te vervalsen.

Letterlijk een taakje van 5 minuten.

De sater Jetten, de hypocriet Bontenbal, de liegende Koerd Yesilgoz, ze lachen ons keihard uit, recht in onze tegensputterende muilen. Ze slaan zich op hun knieën van de pret bij het lezen van onze sneue jammerklachten op Twitter en Facebook, terwijl ze ons schaterend nog wat draconische wetten door onze opgerekte strotten persen. Krankzinnige regels die alles dat ons leven mooi maakt, dreigen te vernietigen.

Dit kabinet is dé zoveelste keiharde trap onder ons hol, waar we op weigeren te reageren als mensen van vlees, geest en bloed. We gedragen ons liever als tweetscheetjes latende stripfiguren.

We veren even op als de laars ons raakt, maar ploffen dan weer snel terug in onze driezitsbank. De zoveelste enorme blauwe plek rijker.

Zien jullie het dan niet?

We gaan klagend en zeikend, praatjes- en plaatjesmakend ten onder.

Alles, letterlijk alles staat op het spel; ons land, onze vrijheid, onze kinderen, ons eten en drinken. Ons hele leven. En wij maar zeiken en zemelen, zonder zelf een poot uit te steken.

Zeven maart organiseert Marianne Zwagerman een grote bijeenkomst in Barneveld om het platteland te redden. En het interesseert me geen hol wat jullie van haar vinden. Ze doet het toch maar. Alleen!

En ik neem aan dat wij, dus jij ook , daar allemaal heen gaan. Ik zal er zijn.

Ik neem vervolgens aan dat wij op zijn minst massaal gaan stemmen op Forum voor Democratie en als die partij niet meedoet in jouw gemeente, dan tenminste op lokale partijen als het CVO in Oldebroek, partijen die alleen het lokale belang voor ogen hebben.

Ik neem aan dat we dit rampenbeleid van leugenaars en charlatans niet meer pikken, dat we die laptop dichtslaan en de straat op gaan, om onszelf te laten zien. Om te demonstreren, in plaats van dat eeuwige impotente zaniken op X, als naar adem happende spieringen in een netje. Dat we de pleinen in dorpen en steden vreedzaam vol gaan zetten. Iedere week opnieuw.

Die hashtag #nietmijnkabinet, met alle respect, het is dom gelul.

Dit is wél ons kabinet! Gepland, gegroomd, geïnstalleerd, door krachten die het slechtste voor hebben met ons en ons land.

Wake up. Smell the coffee.

Het is niet vijf over twaalf, de klok slaat dertien uur, ieder uur.

Begin eindelijk zelf mee te roeien, inplaats van lijdzaam af te wachten tot iemand anders de riemen pakt. Onze individuele indolentie zorgt ervoor dat we met zijn allen naar de bodem zinken.

Als wij, na alles dat ons is aangedaan, in de wetenschap van alles dat ze met ons van plan zijn, nog steeds niet kunnen laten zien, dat wij het Nederlandse volk zijn, dat onze grenzen zijn bereikt, dat wij de eerloze roof van onze rijkdommen en de cynische verkrachting van onze rechtsstaat niet langer pikken, gaan zij in Den Haag en Brussel, net zolang door tot er helemaal niets meer van ons over is. Van onze welvaart, van onze gezinnen en van onszelf.

Als we nu het bijltje erbij neergooien, pakken zij dat bijltje op om er definitief onze kop mee af te hakken.

Vind je mijn werk mooi of belangrijk. Support me dan!

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Met Nederlandse vrienden heb je geen vijanden meer nodig.

Artemisia Gentileschi. Jael and Sisera.

Het is zonneklaar dat we met de hele kudde in noodvaart richting het ravijn denderen. Slechts een enkel gitzwart schaap dat niet de tegenwoordigheid van geest heeft een geitenpaadje naar graziger weiden te kiezen, vindt nog de energie en de moed, om te proberen de massa wezenloos geprikte wandelhelmpjes te keren, voor de gapende afgrond definitief is bereikt.

Zonder een weerwoord, laat staan één slag of stoot, lijkt alles dat onze voorouders in eeuwen hebben opgebouwd, dit land waar ontelbare jonge mannen hun leven voor gaven, bij voorbaat door de huidige bewoners opgegeven. We verliezen ons geld, ons goed, onze gezondheid, onze vrijheid, onze beschaving, ons geweten

en straks onze kinderen.

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Suicide By Bear? No Way! Blijf van onze kinderen af Ursula!

Puck Magazine Cover. April 1903

Het is een stokoude regel. Voor ieder regime met een vijandige bevolking komt de oorlog als een bevrijding. 

Een identiek uniform en de hypnotiserende dreun van soldatenlaarzen achter één bonte banier zorgen als bij toverslag voor verbinding, kameraadschap, afleiding van interne malaise en eerder ondenkbare steun voor gisteren nog gehate leiders. 

Dat is het “rally around the flag” effect. Een term, gecoined door politiek wetenschapper John Mueller in 1970.

Oorlog is de ideale noodrem voor dictators die hun eigen mensen vrezen. 

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Burgers bedonderen is prima. De schijn van “samen beslissen” vermijden is een bestuurlijke doodzonde.

Louis XIV. Juste d’Egmont,

 

De Hocras, ooit hét voedselparadijs van de regionale epicurist, vol mooie wijn, enorme verse zalm op ijs, zeebaars en gerookte ham, het symbool van het goede leven, verdween op een kwade dag uit Bussum. 

De lompe beige-roze nieuwbouw die al dat heerlijks omhulde bleef echter gewoon staan. Plompverloren, naast de al even gruwelijk ogende Gamma. 

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Wíj́ moeten onze kinderen mobiliseren, voordat Rutte het doet.

Art Direction Grok. Copywriting Jan Bennink.

Eigenlijk wilde ik dit stuk niet naar mijn leden mailen, omdat ik jullie al zoveel heb gestuurd de laatste tijd. Maar omdat het viral gaat, vind ik dat ik het jullie, mijn trouwe makkers en vaste lezers, niet mag onthouden. Graag verspreiden! En, oh ja, gelukkig en vredig nieuwjaar!

Een halfuur later dan gepland omdat Femke Halsema de stoplichten op het Jonas Daniël Meijer Plein had dichtgezet, stond ik gisteren met mooie dochter en politiemechelaar Ari op de Dam te Amsterdam, voor de Vredesdemonstratie.

Dat had ik immers beloofd in mijn vorige stuk.

Natuurlijk mag jij doorlezen. Maar wees fair. Als je dit een goed stuk vind, support mij dan!

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Zijn we gekke Henkie? Of zijn we dat niet? That is the question.

Honoré Daumier. The Uprising.

Je ziet pas welk spoor je zou moeten volgen, op het moment dat je treintje uit de rails dreigt te kieperen. Ik denk dat niets menselijker is. 

Pas als je weken moet wachten op de uitslag die het verschil maakt tussen gezond verder leven en ernstig ziek zijn, zie je prioriteiten helder, kun je beter scherp stellen op wat belangrijk is. Dan neem je je heilig voor dat je het beter zal doen, mits je de Via Dolorosa langs operatietafels, Dependslips, PET scans, ernstig kijkende dokters, een wanhopige vrouw en moeder en zich geen houding vindende kinderen, vrienden en familie wordt bespaard.

Natuurlijk mag jij doorlezen. Maar wees fair. Als je dit een goed stuk vind, support mij dan!

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

#300

Nicolas Dipre. La Toison de Gédéon.

We slaapwandelen naar een dystopie, waarin Bill “Jeffrey Epstein” Gates en de veroordeelde Ethiopische terrorist Tedros Adhanom Ghebreyesus, officieel de absolute macht hebben in Nederland.

De WHO kan ons straks laten opsluiten bij koeienscheten, warm weer of bij de volgende verkoudheidsgolf. Officieel kunnen ze ons straks verplicht laten prikken met mod RNA “vaccins”, steden op slot gooien, mondkapjes verplichten, winkels en scholen sluiten.

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Thierry Baudet. Laten we zijn stem met de onze beschermen.

Kroniek van een aangekondigde dood. Gabriel Garcia Marquez.

Dit is een stuk dat ik niet had willen schrijven. Omdat ik niets liever had gewild, dan dat het niet zou zijn, zoals het is.  Een bericht dat er toch uit moest, omdat ik de illusie koester dat ik door mijn paniek in letterbrokjes uit te kotsen, mijn angst over het internet uit te schreeuwen, ik het zwaard van Damocles kan botten, de dreiging, die gedijt bij nacht en nevel, bij zwijgen en stilletjes toestaan, onschadelijk zou kunnen maken. 

Een stuk geschreven in de hoop dat ik de banvloek zou kunnen breken of in ieder geval iets zou kunnen inscheuren, door de van collectieve schuld doordrenkte deken van het zacht zoemende wespennest af te trekken, door de deksel van de walmende doofpot af te trappen en het gif naar het zonlicht te laten ontsnappen. 

Door het ondenkbare te benoemen, waar schouderophalend Nederland stilzwijgend van uit lijkt te gaan. 

Thierry Baudet, ontkwam gisteren aan een tweede moordaanslag in korte tijd.

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Er is maar één dorpje in het hele rijk, waar keizer Frans de Vette nachtmerries van krijgt. Laten we er allemaal op stemmen.

Illustratie. Albert Uderzo.

Volgende week woensdag 22 november zijn er verkiezingen. Misschien wel de laatste, waarin voor ons, Nederlanders, nog iets te kiezen is.

De laatste verkiezingen voor de machtsdronken zwijnen, die de troggen van de overwinning al ruiken, alle politieke oppositie verbieden en alle vrije media definitief gelijkschakelen. 

Iets waar al lustig op wordt voorgesorteerd.

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Stop de giftige discussie over klimaat kamikaze Zeg eenvoudig “Nee”.

Dankbaar citeer ik uit een lijvige tweet van mijn vriend en held Jan Bonte; een tekst die onlangs verscheen in het serieuze orgaan Medisch Contact. Het artikel “Gezondheidszorg moet meer tempo maken bij verduurzaming” van Johan Mackenbach.

Dit doe ik omdat ik haast heb. Ik wil dat deze tekst klaar is voor de discussie over dit artikel in alle hevigheid ontbrandt. Een korte notitie over wat ik denk dat er daadwerkelijk gebeurt. Iets waar we keer op keer intuinen.

Begin citaat: 

Lees even wat de heer Mackenbach u te melden heeft. De heer Mackenbach is emeritus maatschappelijke gezondheidszorg in het Erasmus MC.

“Misschien is schaalverkleining op de lange termijn vanuit duurzaamheidsperspectief wel handiger dan schaalvergroting. En dan hebben we het nog niet eens over de echt radicale keuzevragen die opdoemen, zoals de vraag of we überhaupt nog moeten inzetten op levensverlenging, wanneer ecologische ruimte toenemend schaars is, en ieder extra levensjaar van huidige generaties de ruimte voor volgende generaties beperkt.”

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Stop de fophef over privacy. The Elephant in the Room heet Schuilnaam Olifant.

Gewoonlijk hou ik me stil over mainstream fophef en zwakzinnig geleuter van normie kamerleden. Het is me saai, te doorzichtig, te dom; mensen die denken dat ze iets bereiken met gekwebbel en gepiepmuis, binnen een bestuurssysteem dat zo kapot, en diep corrupt is als het onze.

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

We laten ons niet langer kortwieken. Vanaf morgen gaan we vliegen. Samen.

“Here once the embattled farmers stood. And fired the shot heard round the world.” Ralph Waldo Emerson

Aan Nederlandse Boeren en Burgers, 

Truckers, Dokwerkers, 

Vissers en Zeelieden, 

Artsen en Wetenschappers, 

Journalisten en Columnisten, 

Bouwvakkers en Kakkers.

Aan alle Pastoors, Dominees, Wappies én Wouten en aan die enkele politici die de euvele moed hadden het aanbod dat niet geweigerd mocht worden, toch af te slaan. 

Aan iedereen die wakker is. 

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Protesteren helpt niet. Smeken al evenmin! Demonstreer hoe onmisbaar onze boeren zijn.

Gisteren schreef ik een kritisch draadje op twitter over de boeren en hun kansloze campagne tegen een overheid die ze over de kling wil jagen.  

Mijn punt?

De boeren, maar ook wij de burgers, moeten dringend ophouden spelletjes te spelen, waarvan onze Nemesis niet alleen de regels opstelt, maar deze ook tijdens het spel aanpast naar believen.

Spelletjes waarin het ene pionnetje de andere niet is, de dobbelstenen altijd naar één kant rollen. Waar onder de tafel, de grootste spelers elkaar handig alle troeven toespelen. 

Een veelvoud van vicious games, die steeds duidelijker zichtbaar leidt tot de ondergang van alles waarvoor onze voorouders eeuwen hebben gevochten en geploeterd, alles waar we van houden en waar we op bouwden, inclusief onze identiteit, onze Lieve God, onze waarden en waardigheid, maar nu ook onze gezondheid en zelfstandigheid. 

Spelletjes die je eenvoudig niet kunt winnen, omdat het huis zowel deelt als meespeelt.

Op dit moment zijn onze boeren aan de beurt om in een voorspelbaar spel van inspraak en onderhandeling, van demonstreren en demoniseren, gedoemd zijn om ten onder te gaan en berooid de tafel te verlaten. 

Boerenbridge, met gestoken kaarten en goedlachse jokers als Caroline van der Plas. Een spel waarvan de uitkomst van tevoren vaststaat. En de winnende kaart niet de hartenboer zal zijn.

Onze boeren, onze arme, geweldige boeren… 

Onze doodgoede, goudeerlijke, stoïcijnse en gezagsgetrouwe boeren zijn het hapje van de maand, hulpeloos prooi voor geslepen zwendelaars, vileine hyena’s, veteranen in Machiavellisme, die in een vals potje WEF Monopoly niet alleen óns land, maar ook de hele westerse wereld proberen te kapen; die onooglijke trekkebenen, zoals Rutte, Schwab en Kaag, sociale misfits als wrekende slopers van alles dat goed, echt en mooi is. Destroyers of Worlds die nietsontziend, hun techno fascistische waanbeelden, met list en bedrog aan iedereen willen opdringen en daarvoor ook de voedselvoorziening in eigen hand willen nemen, zodat alleen zij, horigheid af kunnen dwingen. Alleen zij, middels een steriele app of de harde hand van pappa Bruls en zijn kapo’s, nog bepalen wie eet en leeft en wie verhongert en sterft. Wie recht heeft op een kommetje wormenpoeder en een krekelburger. Wie met zijn QR code, een kropje waterige mrna sla en een kopje sojamelk met extra oestrogenen bij de regionale Foodhub mag bestellen. 

Een dystopische horrorwereld van totale controle, waar onze boeren niet meer in passen omdat zij ons juist voedsel ónafhankelijkheid geven.

Onze Nederlandse boeren zijn niet alleen essentieel voor hun eigen bedrijf en levenswerk, hun gezinnen en hun bezit, niet alleen voor het karakteristieke aanzicht van ons Nederland, de koeien in de wei, de wuivende korenaren, de bolbloemen, maar ook voor de babymelk en de kaas voor onze kleintjes. De spinazie in hun Olvarit potjes, de sla, de andijvie op onze borden. Ons dagelijks eten en drinken. Onze kersen en peren. Ons stukje vlees. 

En nee, die worden niet gemaakt door de families Heijn of Van Eerd.

Zonder boeren, geen boertjes van onze baby’s. Zonder hun kippen geen zacht eitje in de dopjes van onze kinderen.

Een briljante boerenstand, zoals die in Nederland, is een ongekende luxe die we amper nog kunnen beseffen, omdat eten en drinken vanzelfsprekend zijn, overvloed een gegeven lijkt en de laatste keer dat de Nederlandse maag hardop rommelde, ergens tijdens de hongerwinter moet zijn geweest en toen iedereen op houten banden uitgerekend kwam bedelen bij diezelfde boer, die nu naar hartelust gekoeioneerd wordt, door mensen die niet weten wat ze gaan missen als de boer er straks niet meer is.

Het zijn onze boeren die ons land wereldberoemd hebben gemaakt als de wonderlijke voedseloase van de wereld. Dé leerschool voor alle landen die op weinig grond, maximaal willen bloeien en groeien. Onlangs nog waren we de tweede of derde voedselproducent ter wereld! 

Ooit, toen ik nog op goede voet verkeerde met de overheid, schreef ik niet voor niets de themazin Qualität wachst in Holland. Een zinnetje waar Mutti Merkel nog trots onder poseerde.

Het dagelijks voedsel van een enorm gedeelte van de wereld, komt uit Nederlandse kassen, polders, weides en stallen. En dat alles is meer dan de moeite waard om voor te vechten. Maar niet zoals dat nu gebeurt. 

Boeren moeten, net als burgers, ophouden gewillig in hun fuiken te zwemmen. Niet langer hun hoop moeten vestigen op Den Haag. En zeker niet op de partij die in naam voor hen op zou moeten komen, maar nauwelijks in beweging te krijgen is.

Alles dat in de Tweede Kamer wordt bediscussieerd, blijkt zo waardevol als lauwe koeienscheten en alle redelijke compromissen of goedbedoelde wetenschappelijke verhandelingen over de onschadelijkheid van CO2 of Stikstof glijden van de hoge heren en dames af als een vlaai van een waterglijbaan. 

Zij hebben hun marsorders allang gekregen in Davos of Washington en de kaarten zijn allang meticuleus op volgorde gelegd. De rest is voor de buhne.

Wie zich in goed vertrouwen, smekend richt tot moedertje staat of de zogenaamde oppositie, het FvD niet te na gesproken, zal, net als Carrie in de gelijknamige griezelfilm uiteindelijk het met veel medelijden geplaatste fileermes in de rug voelen steken. 

Maar ook demonstreren in Den Haag, de traditionele trekkeroptocht, een bliksembezoek bij de minister thuis en het hopeloze tegenhouden van treinen op de Veluwe. Ze werken alleen maar averechts. Omdat de P.R. scenario’s die van iedere boeren wanklank, ieder geknakt grassprietje maximaal misbruik maken en alles verdraaien in het boeren nadeel, al lang en breed klaar liggen. 

Dit is een informatieoorlog. 

En frame, spin, leugen en misleiding zijn krijgskunsten die Den Haag, na twee jaar gelijkgeschakelde pers, tot in de puntjes beheerst.

De krijsende krantenkoppen over agressieve boeren, die hun eigen glazen ingooien, liggen heus al voorgedrukt bij de Volkskrant, Telegraaf en Trouw. En  Beau van Erven in zijn glitterjasje zal, als een Caesar  Flickerman uit de Hungergames, de minister, wier oprit is bevuild met modderlaarzen nog eens alle ruimte geven om snikkend te vertellen hoe bedreigd ze zich heeft gevoeld door die boerenhufters en hun trekkers. 

En zelfs als alle boeren en hun aanhang zich aan de regels houden, zijn daar altijd nog de Romeo’s op zoek naar een boeren Julia om in elkaar te meppen. 

Maar wat dan wel?

Ik denk dat er voor ons allemaal maar één oplossing is. 

We moeten samen demonstreren hoe onmisbaar het boerenbedrijf is. Voor boer én burger. Als demonstratie van massale eenheid in iedere dorp en stad van Nederland. 

Het is hoog tijd voor een oprecht verbond tussen boer en burger, dat veel verder gaat dan een politieke partij die net doet alsof. Een echte spontane boer burger beweging dit keer, gebouwd op goede grond, in plaats van astroturf.

Het boerenbedrijf moet ons middelpunt worden. Wij moeten ze beschermen met ons leven. Omdat dat leven en dat van onze kinderen letterlijk van onze boeren, hun kennis en hun tomeloze werk afhangt. Beter laat dan nooit.

En de boer moet zelf ook wat doen. Die moet uit zijn ‘splendid isolation’ durven treden. En nieuwe juridische, commerciële en investeringspaden durven bewandelen. Samen met de burgers. Om de doorzichtige roof van hun bedrijven te stoppen en nieuwe middelen te vinden, buiten de gehate WEF banken om. 

We moeten samen alles doen om nieuwe wegen te vinden die de Haagse valstrikken omzeilen. 

Laten we samen onze eigen, nieuwe spelregels bepalen. Want het enige waar de overheid niet mee om kan gaan is creativiteit. 

De boeren zijn veel te belangrijk om ons af te laten nemen. 

Het is hoog tijd dat we Den Haag dat laten weten, niet door hard te schreeuwen of te smeken, maar door ons eigen spel te spelen. 

De hooiberg hoort als stompe kerktoren in ons aller midden. 

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Je kunt mij hier ondersteunen.

P.S. Mocht BBB toch ineens het licht zien en vol gas voor de boer gaan, hebben ze alsnog mijn volle steun. Ik ga daar echter niet op hopen of wachten.

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Wíj́ moeten onze kinderen mobiliseren, voordat zíj́ dat doen.

Art Direction Grok. Copywriting Jan Bennink.

Eigenlijk wilde ik dit stuk pas over een week of zo plaatsen. Maar omdat ik vandaag de Voorpagina van de Telegraaf heb gehaald en mijn nieuwe lezers graag vergast op een nieuw stuk, heb ik dat moment vervroegd.

Een halfuur later dan gepland omdat Femke Halsema de stoplichten op het Jonas Daniël Meijer Plein had dichtgezet, stond ik gisteren met mooie dochter en politiemechelaar Ari op de Dam te Amsterdam, voor de Vredesdemonstratie.

Dat had ik immers beloofd in mijn vorige stuk.

En hoewel de bijeenkomst nog niet in de schaduw van de schaduw van de kruisrakettenmanifestaties van de jaren 80 mocht staan, denk ik dat er toch reden is voor een sprankje optimisme.

Er waren goede sprekers, zoals Gideon van Meijeren en Mordechaï Krispijn, terwijl anderen, David Icke en Sonja van den Ende, de digitale mond werden gesnoerd door de Gedächtnis Polizei, waarmee Frau Halsema het belangrijkste artikel uit de Grondwet aan haar laarsjes lapte en zich voor de zoveelste keer een waardig opvolger van Edward Voûte toonde.

De demonstratie was keurig georganiseerd en er was een prima opkomst. Vooral toen de stoet in beweging kwam en als een sliert over de Kloveniersburgwal trok, zou je kunnen zeggen dat er, knarsend en piepend, hortend en stotend, iets van een echte vredesbeweging aan het ontstaan was. Op zich al uniek in dit inerte land van snurkers en meelzakken. Zeker in deze sneue stad, met zijn revolutionaire geschiedenis, tegenwoordig nochtans het centrum van plat en goedkoop vermaak en een kapotgespoten bevolking van deugers en budgettoeristen.

Wat me wel opviel -en dat bedoel ik als een compliment- was de ouderdom van de mensen die daar op zondag in de chemische motregen stonden te klappen en te joelen. Ja, er was een enkel lief meiske dat Ari wilde aaien, maar doorgaans zag ik vooral diezelfde bevlogen strijders, de verweerde koppen, uit de tijd van de Covidslagvelden op het Museumplein. De plooien, de groeven, de joppers en de lange grijze haren. Veel liefde. Veel bekenden.

Daarom het volgende.

Gewoon een gedachte.

Misschien moeten wij eens ophouden, onze kinderen, tieners en jong volwassenen, tegen de boze buitenwereld te beschermen. Misschien is het van levensbelang om ze eens rond- en rechtuit te vertellen waar al dat oorlogsgetrommel, al die anti Russische haatpropaganda, al die zieke plannetjes toe kunnen leiden.

Misschien moeten we eens stoppen onze kinderen al te veel met onze droom- en waandekentjes van gegarandeerde permaveiligheid toe te dekken. En moeten we eens stoppen om steeds alle kogeltjes voor ze uit het vuur te halen. Misschien moeten we ze eens uit hun intens verwende stupor trekken, achter hun playstation vandaan! En ze mobiliseren vóór Den Haag dat doet. Mobiliseren om in actie te komen voor de vrede en tegen de oorlog, die zij straks mogen gaan uitvechten.

Misschien is het tijd om ze de keiharde waarheid te vertellen.

En die waarheid is helaas dat zij, hoe bedrieglijk geborgen ze ook lijken, zij niet onkwetsbaar zijn, niet onbereikbaar voor de vlijmscherpe, immer roterende messen van de mensenverslindende oorlogsmachine in het oosten.

Dat wij, oudjes, ze niet kunnen beschermen tegen die vleesmolens, als ze zelf niks uitvoeren en tegen beter weten in blijven denken dat het allemaal zo’n vaart niet zal lopen.

Dat wij machteloos staan, als zij zelf niet op komen dagen om voor hun eigen rechten en dromen, hun eigen leven en toekomst te demonstreren.

De waarheid is dat er, en mijn hart scheurt als ik dit schrijf, er een dienstplicht aankomt, ook voor drie van mijn prachtige kinderen. Terwijl er een smerige oorlog gaande is, waar onze dictators en hun knechten, ze maar wat graag naar toe zien vertrekken.

Ook nu die oorlog allang verloren is.

En zélfs als Trump zich uit de Oekraïense modder terugtrekt.

De jeugd van West Europa lijkt hoe dan ook geofferd te moeten worden aan oorlogsgoden en gouden kalveren.

En dat mag niet gebeuren.

Alles wijst er voor mij op, dat de kinderen, waar wij ouders zoveel van houden, straks de met bloed gevulde poelen mogen opvullen, als de Oekraïense jeugd “op” is, volledig verdwenen in de drassige, vruchtbare grond vol mineralen en grondstoffen, waar “onze” Westerse multinationals, hun begerige ogen op hebben laten vallen.

Wij moeten onze kinderen mobiliseren, voordat Rutte het doet.

Want dan is het te laat.

Zorg dat ze er bij zijn tijdens de volgende vredesdemonstratie.

Nederland is Geen Oorlogsland.

Onze Kinderen zijn Geen Kanonnenvoer.

 Wil je mij supporten? Doe dat dan omdat mijn vorige stuk goed was. Wil je me blij maken, ga het gesprek hierover met je kinderen aan.

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!