De aanvallen op Forum voor Democratie waren enkele maanden geleden niet van de lucht.
Het kon niet op.
Van ultra rechts tot koloniaal verleden. Van nazi’s met een elitair schooltje tot vrouwenintimidatie. Van Thierry’s thuismaaltijden tot de vilein gespinde, maar nooit uitgesproken “blank Europa wens” van Lidewij. Het heulen met Rusland niet te vergeten. En dan was er nog het breed uitgemeten seksisme en elitarisme bij de jongerenafdeling, waarbij de nadruk werd gelegd op het pesten van zwakke broeders en zusters, die snotterend mochten leeglopen in een door Den Haag besteld hit piece van pauperomroep PowNed.
Een eindeloze stroom van hyperbolen en spotprenten, leugens, laster, roddels en ruis vulden de nieuws en opiniepagina’s van gelijkgeschakelde stapels kattenbakvulling als Volkskrant en NRC. Overal klonk een storm van protest tegen zoveel fascisme, toxic masculinity en onreine “eigen volk eerst” gedachten. In de katernen van Geenstijl en Joop en aan de gepolitoerde tafels van Jinek, Nieuwsuur, Pauw en VVD’s eigen Wakker Nederland.
Overal waar je keek werd met woedende gezichtjes en rode koontjes, schande gesproken over de assepoester van de Nederlandse politiek, die ondanks al die woede, het glazen muiltje van prins kiezer steeds beter leek te passen.
Werkelijk alles werd uit de kast getrokken om dat ene, voor de Nieuwe Wereldorde zo storende parlementaire buitenbeentje, pootje te haken; Infiltranten, snitches, bitches, uitgelekte appjes, iedere week werd er wel een nieuw “schandaal” opgegraven, een raadslid dat in zijn prille jeugd met de vinger in de pindakaaspot was betrapt of gepakt was bij het belletje lellen.
Niets van de leugens, laster, hyperbolen en achterklapjes bleef echter duurzaam plakken.
De partij van stiefkind Lidewij bleef ondanks een wervelstorm van gekrijs en misbaar, groeien én bloeien. Tot woede van de winkeldochters van moeder Ursula te Brussel, die al eerder stampvoetend Alice Weidel, aan haar giftige appel zag ontsnappen.
Toch is dit geen moment om victorie te kraaien.
Het domste dat je kunt doen in deze zwaar vergiftigde politieke arena, waarin de regels veranderen met de wensen van de macht en valsspelen tot routine is verheven, is te denken dat je gewonnen hebt voor de afgehakte slangenkop trillend voor je voeten ligt.
Dat het gevaar van een knock out punch geweken is, omdat je even op punten voorstaat.
Deze mensen geven nooit op.
In de slangenkuilen van Den Haag en Brussel werd net zo lang gekronkeld en gekonkeld tot er een plan lag dat wél kon werken.
Een list om Forum voor Democratie definitief te pacificeren.
En dit is volgens mij hun nieuwe strategie.
Het apart zetten van Forum, ook al is het op een schandblok, is voorbij. Het politiek mediale beest laat de partij nu eenvoudig verdwijnen. En dat gebeurt met een hele eenvoudige goocheltruc.
Namelijk door ontelbare, uiterlijk even smakelijke, politieke balletjes bij te draaien en in dezelfde politieke soep te gooien, waar Forum ooit als enige in ronddreef.
Zodat de kiezer pas weet wat hij eet nadat hij er in gebeten heeft en de astroturf proeft.
Aanklagen wordt uitgummen.
In plaats van confronteren gaan ze negeren.
Doodgooien wordt doodzwijgen.
Te kijk zetten verandert in camoufleren.
Eindelijk begrijpen de vijanden van Forum de wet van behoud van energie.
En belangrijker nog, de derde wet van Newton die voorschrijft dat actie leidt tot een even krachtige reactie.
De vijanden van Forum hebben begrepen dat je je tegenstander beter langzaam kunt smoren in oneindig zwijgen, als je geen heftige reactie wilt en de beweging geen momentum wilt geven.
Niet doodgooien, maar doodzwijgen. Onderdompelen in plaats van eruit pikken.
Dat is het devies.
Forum wordt de laatste maanden niet voor niets razendsnel ingekapseld door een mêlee van look-alike-jes en wannabe-partijtjes. On a side note, allemaal met een opvallende liefde voor Israel.
Je hebt de JA21 turncoats van Annabel Nanninga, De palingpijpers van Mona, nu al goed voor tien zetels, de Boer Burger Beweging van Keppelientje, de bewust afbrokkelende VVD ruïne, BVNL en de Knesset partijen van Gidi en Geert.
Alle aandacht gaat naar hen terwijl Forum, op wat piepkleine boosmakertjes na, compleet wordt doodgezwegen. Mediabreed en in de Tweede Kamer, waarvan een aantal leden het zelfs niet kon opbrengen Iem al Biyati te feliciteren, na haar maiden speech.
Zelf de laatste publieke omroep waar Forum kopstukken nog welkom waren, wordt onder onze ogen opgedoekt. Dat is vast toeval.
En hoewel ik direct geloof dat geen van de tachtigduizend forumleden zich nog terug laat trekken in de armen van de politieke octopus waar al die “oppositiepartijen” tentakels van zijn, geeft deze nieuwe dynamiek, miljoenen andere kiezers een geloofwaardige illusie van keuze.
Het geeft mediamoguls, zoals John de Mol met zijn Vandaag Inside en Nieuws van de Dag en de Belgen van Mediahuis en Persgroep de kans om een enorm nest van politieke windeieren te vlechten waar FVD helemaal niet meer tussen ligt. Een politieke wereld waarin uitsluitend keurige alternatieven schijnbaar voor hetzelfde vechten. Een electoraal luchtkasteel dat nog eens verder wordt opgeblazen door malafide peilers en gekochte influencers.
In de perceptie van de gewone kiezer is het oppositiegat straks gedicht met een overload aan alternatieven.
Zelfs bij de volgende verkiezingen is er al volop keuze!
Palingverse alternatieven, zoals dat van Mona Keijzer, ondersteund met groot geld, synchroon ontwikkeld met gelijkgeschakelde platforms in de alternatieve media. Zodat ook de ontevreden kiezer die geen NPO of John de Mol TV meer kijkt, keurig in het netje kan worden gevangen en in het emmertje worden geschept.
De “chaff and flare” van de Nederlandse politiek, dwarrelt blinkend en schitterend ter aarde, als Mona’s platina haren.
Door ondergesneeuwd te worden in een regen van blinkende strookjes zilverpapier verdwijnt FVD eenvoudig van de kiezersradar.
Onzichtbaarheid. Daar zit het nieuwe gevaar.
je kunt het nu al uittekenen. De politieke kussengevechten in talkshows, waar massa’s foppositieleiders elkaar verwoed gaan bevechten in een wirwar van fluffy ganzendons, zodat er echt iets te kiezen lijkt.
“Wordt het Mona, Dilan, Annabel of toch Caroline? De opvallende outsider, die zo’n mooie comeback maakt”.
De Oubliëtte. Het levend verzwegen worden, dat is de nieuwe grote val voor Forum voor Democratie!
Daarbij vergeleken waren al die nare beschuldigingen en onterechte aanklachten een zegen.
FVD wordt straks buiten het speelveld geplaatst, terwijl het publiek denkt dat er een spannende wedstrijd wordt gespeeld. De hele partij wordt door “flooding the zone” het stadion uitgespoeld, zonder dat dit met een messy verbod, een aanslag of arrestaties hoeft te gebeuren.
“Die arrestaties, dat kan later altijd nog” zal Ursula denken.
De plek van de enige oppositiepartij van Nederland wordt straks eenvoudig opgevuld met monatoetjes, Jaffa sinaasappeltjes en astroturf.
FVD zal in Wierd’s shabat slalom kletshoekje of Bartje Nijmans Hasbara Podcastje, niet eens meer genoemd worden. Niet negatief. Niet positief. Gewoon niet.
Dat daarna een egaal pro Israel en NATO en uiteindelijk ook pro WEF, anti Rusland speelveld overblijft is mooi meegenomen.
Ik weet.
Dit is een deprimerend verhaal, maar ik zet het liever keihard neer., nu er nog iets aan te doen is. Dat is beter dan de situatie met de mantel der liefde te proberen te bedekken. En te wachten op een piekmoment dat nooit meer komt om dat alle wegen naar publiciteit zijn afgesloten.
Deze week verloor FVD in één klap vier, misschien wel vijf zetels. En of dit echt zo is doet er niet eens toe. Het is immers geloofwaardig voor de massa, dankzij de nieuwe initiatieven zoals die van Mona Keijzer.
Er is maar één optie wat mij betreft. Forum voor Democratie zal snel moeten opschalen in zichtbaarheid en aanwezigheid.
En dat gaat veel verder dan helden als Gideon, Ralf en Pepijn die zich nu al uit de naad werken en briljant werk verrichten op cruciale dossiers, zoals het aankaarten van de satanistische late term abortus, het weerspreken van de oorlogsretoriek en het blootleggen van de overname van de soevereiniteit door het World Economic Forum en de NATO. En ook Lidewij verdient gewoon tijd met haar kindje.
Er zijn voldoende troeven.
De partij heeft tachtigduizend leden en bijna driehonderd raadszetels in honderdvier gemeentes. En Hilversum, de thuishaven van de Nederlandse Publieke omroep, zal snel volgen.
Wacht niet tot vlak voor de volgende verkiezingen om mensen thuis op te zoeken, op markten en braderieën of gewoon in de buurt. Als er een bedrijf, boerderij of winkel of gewoon een mens in nood is. Wees maximaal zichtbaar.
Voortreffelijk kamerwerk is niet langer voldoende.
Lokale bestuurders én leden zullen hun gezichten vaker moeten laten zien bij protesten en manifestaties, bijvoorbeeld tegen asielzoekerscentra, windturbines en bedrijfs- zwembaden- en winkelsluitingen, De partij moet haar rechtmatige plaats claimen in de vredesbeweging die snel groeit, nu de oorlogsdreiging toeneemt. Hoe groot de onderlinge vijandigheid ook zal zijn. FVD is dé vredespartij, maar laat zich nu de kaas van het brood eten.
Wees alom aanwezig. Wees overal zichtbaar. En bouw je eigen podium en media. Niemand gaat het voor je doen.
Wees herkenbaar voor de mensen die in steeds grotere nood verkeren. Zodat ze bij de verkiezingen, het kaf nog van het koren kunnen scheiden.
Hoor de zorgen van de mensen aan en laat zien dat je voor ze vecht. Dat is de enige manier!
Ik heb Pieter Omtzigt ooit ontmoet, in de Tweede Kamer notabene. En ik heb hem vroeger vaak telefonisch gesproken. Hij leek mij een volstrekt integere, zeer gedreven man.
Maar wat is daar inmiddels van over?
Nee Pieter, ik heb het niet over “the rise and fall” van je mislukte vlees noch vis partij en de desastreuze consequenties daarvan. Nefaste gevolgen zoals het wegtrekken van massa’s stemmen bij het echte politieke verzet op een cruciaal moment.
Ik heb het ook niet over het betreurenswaardige feit dat je emotioneel door het ijs zakte.
Na alle ellende van deze week, mijn omroep die wordt omgeduwd en de AIVD die omstandig in mijn leven aan het wroeten is, leek het me een mooi moment om na lange tijd weer eens een sprookje voor jullie te schrijven. dat voor de zeer goede verstaander losjes is gebaseerd op de ontwikkelingen, maar dat zo voorzien is van krullen en bladgoud dat het hopelijk amper nog te herkennen is. Ik hoop dat jullie het aan jullie kinderen of kleinkinderen willen voorlezen. Ik hoor graag wat ze er van vonden.
Er was eens een groot gezin, dat woonde in een klein houten huisje aan de rand van een park.
Vader, moeder, acht kinderen en een lief stiefdochtertje dat Roosje heette.
Roosje was het kind van een soldaat die aan het front gesneuveld was en een lieve moeder die gestorven was door het verdriet. En de familie aan het park, was de enige plek waar ze onderdak kon vinden.
Maar ze was er niet gewenst. De keurige kinderen mochten haar niet. En de stiefouders hadden stiekem een hekel aan het meisje.
Napoléon abdiquant à Fontainebleau. Hippolyte Delaroche.
Daar sta je dan.
Fris uit de Peloponnesos, je eigen cityhoppertje aangeslingerd om Maxie Verstappen uit de bocht te zien knallen. En daarna hup, met je wijfie en haar Cartier Panthère Classic, terug naar de gyros, de Beluga en je eigen koninklijke champagnedouche.
Terwijl gladiator Max zijn leven waagt om de elite te vermaken en het klootjesvolk met Viaplay, van panem et circenses te voorzien, blijf jij, ónze koning, keurig binnen de gebaande paadjes kuieren. Uitgezet door je moeder, je vrouw en hun internationale elite vriendjes. Het liefst ver weg, langs een hagelwit strand of oogverblindende skipistes.
En dát op het moment dat je eigen land -Nederland, weet je nog- als in een crash test film, traag tegen een betonnen muur aan splinters vliegt.
Johannes 19:6:“Toen dan de overpriesters en de dienaars Hem zagen, schreeuwden zij: Kruisig Hem, Kruisig Hem! Pilatus zei tegen hen: Neemt u Hem en kruisig Hem, want ik vind geen schuld in Hem.”
Een oudhollands spreekwoord zegt. “Een ideale vrouw is een dame op straat, een prinses in de keuken en een hoer in bed.”
Nou zit daar natuurlijk een kern van waarheid in. Maar diezelfde waarheid gebiedt eveneens te zeggen dat zulk bevallig schepsel nog geboren dient te worden.
Helen van Troje kon nog geen eitje bakken. De Romanov prinsessen, voor mij de epifanie van vrouwelijkheid, waren de kuisheid zelve. En de keukenprinses is doorgaans een wrede en foeterende kerel.
Schild van trekkers, als support voor boeren onder vuur.
Het is wat Marianne Zwagerman zei in haar toespraak in Den Bosch voor een veld vol boeren en burgers die in de bloedhitte de vijf pluimveehouders van wie de milieuvergunning dreigt te worden ingetrokken, een hart onder de riem kwamen steken; “Die boeren redden zichzelf wel. Maar wie redt ons als er geen voedsel meer te krijgen is?”
U riposteert wellicht…
…maar dan importeren we dat voedsel toch gewoon? Die melk. Aardbeien. Die sperziebonen?
Realiseer u dan dat boeren, niet alleen in Nederland, maar in de hele Europese unie en Groot Britannië zwaar onder vuur liggen en overal om ons heen met uitsterven worden bedreigd.
Slecht nieuws vrienden. Slecht nieuws voor goed volk. Het is te laat. Wij Nederlanders zijn ons vaderland kwijt. Duizend vreemdelingen per week, week na week, uitsluitend jonge mannen, vaak sub Sahara, stromen ons land binnen. Bewust geworven en binnengesluisd, als een invasieleger. Gewapend, nog niet met geweren, maar wel met een volle zak en goesting voor twee.
Gevoed en beschermd in kazernes vermomd als hotels, containerparken en afgeragde bedrijfspanden; honderden ongenaakbare burchten, opgloeiende metastases, uitgezaaid tot in alle uithoeken van het lichaam van ons land. Ons land heeft kanker. En de cellen worden bewust ingespoten, zoals in de roman van Herman Koch.
Call the bakery and order another cake. Laurel and Hardy.
De jonge dochter van Seb van Lier uit Maashorst en een 13 jarige meisje uit Alkmaar werden beiden bruut verkracht door een asielzoeker. De autoriteiten deden er alles aan om de trieste lot van de meisjes onder hun opbollende petten te houden. De man die de dochter van Seb verkrachtte, werd zelfs anoniem gehouden en gezwind door het COA overgeplaatst; naar dat ooit zo vredig kaasstadje in Noord Holland? Wie zal het zeggen.
Dan was er natuurlijk de mysterieuze moord op Lisa, gepleegd door een zekere “Chris Jude” uit Mfufustan, die een week eerder een andere vrouw op gruwelijke wijze verkrachtte. Een roofdier dat ondanks zijn monsterlijke daad, zonder enig signalement of waarschuwing, doodgemoedereerd op een gestolen fiets, op zoek mocht naar een volgend mals lammetje om te kelen.
Misschien is het u ontgaan, maar van één juni tot één juli was het Keti Koti. Het feest van de verbroken ketenen.
Terwijl de herdenking van de Nederlandse gevallenen in de Tweede Wereldoorlog het met twee minuten stilte moeten doen, werd de afschaffing van de slavernij -net als het zijn van homo of queer- dit jaar maar liefst een volle maand “gevierd”. Uiteraard van uw belastinggeld; dezelfde doekoe, waar we ook een snelweg van hadden kunnen repareren of oma vaker van haar natte luier hadden kunnen verlossen.
Vannacht om drie uur, vliegen de Atlasleeuwen en de Oranjeleeuwen, elkaar in de manen, ergens op een voetbalveld in Monterrey, Mexico.
In de Marokkaanse gelederen, voetballen maar liefst drie in Nederland geboren spelers. Noussair Mazraoui, Sofyan Amrabat en Anass Salah-Eddine. Sterker nog, twintig spelers van Marokko zijn in het buitenland geboren. In één wedstrijd gold dit zelfs voor de gehele selectie.
Terwijl in het Nederlands elftal alleen Guus Til in den vreemde het levenslicht zag. In Samfya, Zambia, om precies te zijn.
En ondanks dat de Marokkaans leeuwen vanuit de hele wereld, behalve uit het Atlasgebergte kwamen ingevlogen, bestaat het Marokkaanse elftal uitsluitend uit Marokkanen. Niemand twijfelt aan hun Marokkaanse eenheid, hun loyaliteit en hun afkomst.
Balkend en stamelend kondigde Keir Starmer gisteren het einde van zijn miezerige tweejarige regeringsleiderschap aan. Nog nooit eerder werd een Engelse Prime Minister zo intens veracht. Al was het maar om zijn innige band met Lord “Epstein Island” Mandelson en Jimmy Saville, Engeland’s beruchtste kinderverkrachter en boezemvriend van King Charles, die hij als prosecutor de hand boven het hoofd hield. Samen met zo’n 13.000 pedofielen en verkrachters in het Rotherham schandaal.
Toch ben ik niet blij dat Gier Keir is gevlogen. Opluchting over zo’n vertrek zou naïef en lichtzinnig zijn.
In welk Europees land je ook kijkt, opvolgers van een premier, kanselier of president, dienen niet alleen steevast dezelfde WEF agenda, maar blijken ook altijd net een tikkie enger, sadistischer, afstotelijker en oorlogszuchtiger te zijn dan hun voorgangers. Terwijl je dacht dat het niveau niet lager kón, blijkt dat toch keer op keer geen enkel probleem te zijn.
Laten we de Nederlander nieuw leven in blazen! Zuid Westenwind in onze zeilen! Onze natie heroprichten! We mogen de energie die nu ontstaat, niet weg laten vloeien in een lauwe poepdouche van ergernis, frustratie, lankmoedigheid en vruchteloos geweld.
Ook al vindt ons pijnlijk ontwaken plaats in een duister licht. Ook al worden we wakker in een vreemde wereld van two tier justice, dreiging, rellen, moord en doodslag, van excommunicatie, dictatuur en onderdrukking, we kunnen met onze pijnlijke “klaarwakkerheid” na alle jaren van aangeprate dromen -die langzaam nachtmerries werden- ook iets positiefs doen.
Als ik door mijn oogharen kijk, zie ik dat deze corona enquete commissie voornamelijk draait om lessen leren. Voor de toekomst! Met de kennis van nu!
Het verleden, daar hebben ze het liever niet meer over. De dictatuur, de doden en zieken, de verdrietige weduwen, alleen op een begrafenis. De kinderen die niet naar Sinterklaas mochten kijken en zich buiten moesten afdrogen in de Friese vrieskou. De fascistische dwang, de schoten, de knuppels, de waterkanonnen, de verwarde mensen met een smoezelig, fletsblauw mondkapje op, alleen in hun autootje, op weg naar booster nummer drie.
Nee we kijken vooruit! We werken aan de toekomst! Daar moeten we op voorbereid zijn. We leven immers opnieuw in een kroniek van een aangekondigde dood.
Charles Philips. Mary Helden with her dog and black page Sambo.
Bijna alle volkeren in deze wereld hebben recht op een eigen identiteit. Zij worden zelfs geprezen als ze hun eigenheid en onafhankelijkheid verdedigen of zelfs met geweld bevechten. Volkeren zoals de Koerden, waar Dilan Yesilgoz van oorsprong bij hoort.
Alleen aan Nederlanders, Duitsers, Engelsen, Zweden, eigenlijk uitsluitend volkeren uit landen met een van oorsprong blanke bevolking, wordt uit alle macht ontzegd om te pleiten, laat staan te vechten voor een eigen cultuur, tradities, vlag en afkomst.
En dat doen we dan ook amper. Geestelijk soepel geslagen en klein gehouden door media en politiek.
