Superjan

37 Tweets
Jan Bennink
Exiled poet. Writer. Columnist.
Translate bio
Elbajanbennink.comJoined February 2021
233Following15.653Followers
Pinned Tweet
0

Denk om je hart, vermijd het ziekenhuis nog een weekje.

Gisteren moest ik voor een check up naar de cardioloog. En voor het eerst moest ik er dus ook aan geloven. 

Met een katoenen luiertje, grafeenkapjes van firma Sywert begin ik niet aan, over neus en mond liep ik, op de valreep van de mondkapjesplicht, de hal van het plaatselijke ziekenhuis binnen. Prompt hyperventilerend, zwetend, happend naar lucht met een hartslag van 100, verbijsterd dat scholieren en andere ongelukkigen, deze marteling een jaar lang, hele dagen hebben volhouden.

Daar stond ik dan, in het voorportaal van de hal. (pun intended), vol kromgebogen gestalten, gedempte stemmetjes, achter helblauwe maskertjes, zonder één enkele lach of vrolijke blik. Zonder kinderen of bloemen. Zonder zilveren ballonnen.

Alleen de flirtende covid werkstudenten achter plexiglas lachten, maar hun lach was niet voor mij. “Maskerlozen”, dat viel direct op, hebben in een zee van kapjes, uitsluitend oog voor elkaar. Ze zien de rest amper. Laat staan als medemensen. 

Ik moest denken aan de baby’s, die met hun blauwe kijkers instinctief, maar vergeefs op zoek gingen naar de lach van hun moeder.  

Een werkstudent, checkte mijn afspraak, dreunde een kort “moet u hoesten?, hebt u koorts?” script op. En wees routineus, met zijn arm in een bocht.

‘Rechts om de hoek inschrijven.’

Inschrijven. Vroeger deed je dat bij een grappende dame die je een ponskaartje gaf.  Nu haal je een QR code bij een witte pilaar. Mits je identificatiebewijs wordt herkend.

De mijne werd niet herkend.

Omdat ik bijna flauw viel en niet vlak voor mijn bezoek aan de cardioloog een hartaanval wilde krijgen -dat is ook weer zo ostentatief- deed ik mijn mondkapje even onder mijn neus.

Dat duurde twee seconden. Een dame met kort pittig haar, een rokersstem en wit ziekenhuistenue, veerde op van haar stoel, als door een wesp gestoken. 

“Mondkapje mijnheer! “

“Ik heb het benauwd mevrouw.”

“Niets mee te maken. U moet uw mondkapje op.” 

“Maar u heeft zelf geen mondkapje op.”

“Ik ben aan het drinken mijnheer.” 

Ze was niet aan het drinken. Maar ik liet het erbij. 

Want ik moest nog naar de cardioloog. En mijn hart ging vervaarlijk tekeer. En daarvoor was ik hier.

Na enkele keren “computer says no” als antwoord van de witte paal en een afkeurende blik op mijn rijbewijs van de kortpittige kapo, kreeg ik van haar een slagersnummertje. 207.

“Uw identificatiepasje is ongeschikt, u moet zich melden bij kamer 4.”

Ik klopte aan bij kamer 4, waar een dame achter plexiglas een geanimeerd telefoongesprek begon met een mijnheer die dringend iets van haar wilde, dat zij niet kon geven.

Na dat ze de hoorn midden in het gesprek van de haak legde, wende ze zich naar mij en constateerde dat mijn rijbewijs wel erg vies was. Toch kreeg ik ondanks dat vergrijp, de fel begeerde QR code uitgereikt; alsof het een stempel op een Elfstedenkaart betrof.  Bartlehiem was genomen.

Ik mocht door, de buik van het donkere beest in. 

De lift werd geblokkeerd door een bejaardenfile, geduldig wachtend op de eenzame zoef naar de QR folterkamer van keuze. Dus nam ik de trap en belande in een gang vol schuifelende blauwbekkies. Als kromme Wibra-kraaien met blauwe aders, neerstrijkend op lichthouten wachtkamerstoelen waarvan de helft gedemonteerd was, zodat de door Hugo zo felbegeerde anderhalve meter kon worden gehandhaafd. 

Ik scande mijn QR code. En na 3 keer gaf deze een groen lichtje. Waarna ik ging zitten.

Nieuwsgierige blikken… “Zo jong nog”… 

“Bennink?” 

“Ja dat ben ik.”

“Komt u maar mee.”

Een lange, dunne man, geluierd en overduidelijk zonder zin in gezelligheid, nam mij zwijgend mee voor een ECG.

“Mag ik mijn mondkapje af mijnheer?” 

“Nee.”

Na dit vrolijke uitgebreide antwoord, nam pierlala mijn bloeddruk op, die zowel onder als bovendruk 50 punten hoger was dan normaal.

Ik sputterde. “Dat doet ie anders nooit”, maar de meelevende blik van een man die dagelijks honderden hypertensie patiënten ziet, was mijn deel. 

Ik mocht mij shirt uit doen en gaan liggen, stijf van de spanning en kreeg de plakkers opgeplakt. Het zachte geruststellende gekras van het ECG kon beginnen en mijn hart gedroeg zich wonder boven wonder voorbeeldig, ondanks de hyperventilatie, de benauwdheid en het opgesloten zitten in een kamer van één bij één, met een man voor wie ik overduidelijk slechts een QR code was.

Terug naar de wachtkamer.

“Bennink?” 

“Ja dat ben ik.”

“Komt u maar mee.”

Daar stond een dame met het zeldzame talent om dwars door haar mondkap heen te lachen.

We gaan even fietsen mijnheer Bennink.

Een echt mens! “Wat moet dat eenzaam zijn” dacht ik.

Ik fietste en fietste en fietste tot ik niet meer kon, terwijl de bloeddrukmeter zich keer op keer strak opblies en zich met een zucht weer leeg liet lopen.

“Volgende week hoeft het waarschijnlijk niet meer he? Die mondkap?”

Ik was blij voor haar.

En mijn bloeddruk was ook blij: 50 punten lager dan bij de ECG man. 110-65

Net op tijd gekalmeerd voor de genadeloze cardiologenogen.

Terug naar de wachtkamer.

“Bennink?” 

“Ja dat ben ik.”

“Komt u maar mee.”

De cardioloog stelde zich netjes voor, zonder een hand te geven.

We bespraken kort en zakelijk de uitslagen. 

Mijn sinus ritme en kransslagaders hadden zich uitmuntend gedragen,

maar mijn hart huilde, de hele weg terug naar huis. 

Klaus Schwab heeft gelijk! We need a Great Reset.

Ik hoef jullie niet uitleggen wat the Great Reset is, wat the 4th Industrial Revolution ongeveer inhoudt of wat Build Back Better betekent. 

Behalve Peter “slappe geest in een sterk lichaam” Kwint en een paar andere, gespeeld onnozele backbenchers, weet iedere actieve deelnemer aan het maatschappelijk debat, en zeker de bezoekers van deze site, precies wat de toekomstplannen van Klaus Schwab, de Rockefellers en Bill Gates met de overlevenden van hun vaccins, zo’n beetje inhouden.

Continue reading

Blanke Vla en Negerzoenen.

Eindelijk een communicatiebureau voor non woke merken!

Column van Marianne Zwagerman over Non Woke advertising. Click the picture.

Er is weinig zo ouderwets, als het begrip “reclame- of communicatiebureau” Het impliceert dure designpanden vol dure reclamemensen, met dure Jaguars en Stekker Porsches en moeilijke, dure brillen, die dure rekeningen sturen, via dure troostmeisjes m/v die ooit in de stone age of advertising, account executives werden genoemd. 

Continue reading

Pieter Omtzigt’s Twentse wraak wordt ijskoud opgediend.

Pieter Omtzigt. Een zeldzaam goede man. Oprecht, bevlogen en aardig.

Ik kan het weten want ik sprak hem jaren geleden kort bij de patatbalie. En ik heb weinig tijd nodig om een man te peilen. (Dat is bij vrouwen anders, maar ter zake.)

Echter. All Capone parafraserend: “Don’t mistake his kindness for weakness.”

Continue reading

Roddelpraat duwt met kracht een lachspiegel in het smoel van Hilversum. En dat is onbetaalbaar.

Youtube. Wat ooit de levensbron van onbekend talent en scherpe content was, is nu een afgemaaide vlakte vol commerciële kots en LHGBTiP indoctrinatie. Een indoctrinatieplatform waar The Donald is weggebonjourd, maar waar tijdens onze “verkiezingsperiode”, wel volop D66 en Volt kunstgebitten, ongevraagd in je stream opduiken.

Continue reading

Let’s make Superjan great again!

Vaste lezers van janbennink.com  Lectori Salutem

Deze website bestaat nu een maand. En in die korte tijd is er heel wat opgebouwd. 

Beata heeft een prachtig design gemaakt, allerlei magische widgets en plugins geactiveerd. En achter de schermen is zij nog steeds de drijvende kracht achter het technische- en design gedeelte van deze site. Veel meer werk dan ik me van te voren realiseerde. Waarvoor enorme dank. 

Hier ben ik vrij ben om te doen en te laten wat ik wil. Vrij mijn eigen lengte van stof te kiezen, mijn eigen ongewenste opinie te uiten. Een god in het diepst van mijn gedachten te zijn.

Continue reading

Voor Sywert van Lienden is het Execution Groundhog Day.

Eén dood mens is een tragedie. Een miljoen doden een statistiek. Stalin wist het en slingerde vrolijk de vleesmolens aan. 

Wat voor moord geldt, gaat ook op voor diefstal. 

Continue reading

Nederland. Veel te belangrijk om over haar eigen toekomst te beslissen.

Ik neem het de gemiddelde “blue pilled” Nederlander, die bij de eerste tekenen van paniek in de rij staat voor WC papier, schouderophalend een regenboogpietje schminkt of enthousiast een gentherapieprikkie gaat halen, niets kwalijk. 

Continue reading

Rosanne Hertzberger. Waarom Kuifje in Wuhan niet bat shit crazy is.

Wij, deplorables, die het NRC niet in de kattenbak, laat staan op de leestafel verdragen, kennen Rosanne Hertzberger vooral als het gekortwiekte meisje met de “crazy eyes”, dat af en toe door de NPO en RTL wordt ingezet voor “wet jobs”, zoals iedere main stream media journalist of columnist af en toe macaber corvée heeft in dienst van het establishment.

Continue reading

Waarom Sywert van Lienden een parafineblok van de Plus is.

Je steekt hem moeiteloos aan en hij brandt eindeloos in zijn eentje.

Hij geeft nét genoeg gloed en warmte en blijft toch altijd vaag naar chemische roosjes ruiken.

Maar de stapel dorre stammen, die dringend opgebrand moest worden, 

blijft het hele seizoen, kurkdroog in de schuur liggen. 

Veilig dicht op elkaar, tussen de spinnen en de pissebedden.

Thierry Baudet roept de onafhankelijkheid uit! Dat had Floris Vos ook moeten doen.

Mijn overgrootvader, Floris Vos, was een kleurrijk figuur. Niet alleen investeerde hij zijn deel van familiekapitaal en landerijen, in een pontificaal falende Modelmelkerij in Naarden, het was ook een mooie schavuit, die een kudde koeien op veldwachters afstuurde, het huis van de burgemeester van Blaricum kraakte, waarvoor hij werd gearresteerd, een kei naar Amersfoort sleepte en onder luid gejoel de tolpoorten bij Muiden omvertrok. 

Ook reed hij met zijn Bugatti dwars door de muur van een boerenschuur. Zero fucks were given. 

Continue reading

De Mensenfarm

Ik ben van helemaal niemand.

Ik ben een korrel zand.

Net als je mij wil pakken,

grijpt een golf me van het strand.

Continue reading

Roodwangetje en de Wolf.

In een huisje aan de rand van het Gooise bos woonde eens een lief jongetje, die door zijn ouders “Roodwangetje”, werd genoemd, omdat hij zulke schattige rode appelwangetjes had. Vuurrode koontjes onder eerlijke stralende oogjes. 

Continue reading

Het Corona schip zinkt. Maar is het bewust op de klippen gelopen of getorpedeerd?

Swiss Family Robinson.

Voelen jullie het ook? Er kantelt iets. 

Ik ruik het scherpe zuur van ingedroogd angstzweet en hoor het woest gerammel aan deuren, die achter de полезные дураки dichtvallen.

The pendulum swings.

In mijn favoriete podcasts gaat het ineens over pro vaccin artsen die wijzen op de grote gevaren van het spike proteïne. Ik lees tweetjes van wezeltjes die inééns een probleem hebben met Covid maatregels. En zie op twitter dat scherpe posts over myocarditis bij jongeren en andere heftige bijwerkingen van de gentherapie, zomaar worden toegelaten. Ook hoor ik dat Facebook, posts over het Wuhan Lab, als oorsprong van het “gain of function virus” niet langer verwijdert en zie een zwetende, stotterende Fauci en een ontheiligde Gates, hogepriesters van de pandemie, voor wie de media brandstapels langzaam beginnen te smeulen en te knetteren.

Continue reading

Waarom de mediaverschoppelingen van nu, binnenkort de nieuwe Volkskrant vormen.

Bijna dagelijks loop ik hetzelfde poep- en plonsrondje met Beer, mijn Mechelse herder die nu eenmaal zielsveel van watertrappelen houdt. 

Continue reading