Category: Geen categorie

De jonge dochter van Seb van Lier uit Maashorst en een 13 jarige meisje uit Alkmaar werden beiden bruut verkracht door een asielzoeker. De autoriteiten deden er alles aan om de trieste lot van de meisjes onder hun opbollende petten te houden. De man die de dochter van Seb verkrachtte, werd zelfs anoniem gehouden en gezwind door het COA overgeplaatst; naar dat ooit zo vredig kaasstadje in Noord Holland? Wie zal het zeggen.

Dan was er natuurlijk de mysterieuze moord op Lisa, gepleegd door een zekere “Chris Jude” uit Mfufustan, die een week eerder een andere vrouw op gruwelijke wijze verkrachtte. Een roofdier dat ondanks zijn monsterlijke daad, zonder enig signalement of waarschuwing, doodgemoedereerd op een gestolen fiets, op zoek mocht naar een volgend mals lammetje om te kelen.

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Misschien is het u ontgaan, maar van één juni tot één juli was het Keti Koti. Het feest van de verbroken ketenen.

Terwijl de herdenking van de Nederlandse gevallenen in de Tweede Wereldoorlog het met twee minuten stilte moeten doen, werd de afschaffing van de slavernij -net als het zijn van homo of queer- dit jaar maar liefst een volle maand “gevierd”. Uiteraard van uw belastinggeld; dezelfde doekoe, waar we ook een snelweg van hadden kunnen repareren of oma vaker van haar natte luier hadden kunnen verlossen.

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Laten we de Nederlander nieuw leven in blazen! Zuid Westenwind in onze zeilen! Onze natie heroprichten! We mogen de energie die nu ontstaat, niet weg laten vloeien in een lauwe poepdouche van ergernis, frustratie, lankmoedigheid en vruchteloos geweld.

Ook al vindt ons pijnlijk ontwaken plaats in een duister licht. Ook al worden we wakker in een vreemde wereld van two tier justice, dreiging, rellen, moord en doodslag, van excommunicatie, dictatuur en onderdrukking, we kunnen met onze pijnlijke “klaarwakkerheid” na alle jaren van aangeprate dromen -die langzaam nachtmerries werden- ook iets positiefs doen.

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

In een droog Zeeuws zonnetje, mijn hangmat wiegend in de harde wind van verandering, lees ik zojuist een verontwaardigd bericht van Marianne Zwagerman over een overduidelijk eenzijdig oordeel van de zoveelste partijdige NPO Ombudsqueer. Hoe kun je als Ombudsmens, in je oordeel over een podcast, waarin qua format de gast steeds de expertise levert, die hele deskundige inbreng, in dit geval van Rechtsfilosoof Andreas Kinneging, volstrekt negeren en je hele oordeel baseren op de woorden van de presentator; die hoe ingelezen ook, toch een kennisomnivoor is, die overal iets vanaf weet, maar nergens op is afgestudeerd.

Hoe kun je nou de bias van een rechter ontkennen en nochtans aantonen dat deze wel degelijk op sociale media, een overduidelijk gekleurde mening heeft gepost over “klimaat”?

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Ik neem mezelf dit keer weinig kwalijk. Met alles dat ik in me had, heb ik me verzet tegen de vernietiging van Gaza. Tegen de laffe Nederlandse politici; de willoze trekpoppen van Rutte, Trump en Netanyahu, die Israel wapens en onderdelen bleven leveren, terwijl er massamoord werd gepleegd, op onschuldige mensen, opgehokt in een mega concentratiekamp.

Ik vocht met ziel en zaligheid tegen de gekochte journalistenkliek, die de vernietiging van ziekenhuizen, kerken en scholen, de aanslagen op journalisten, geestelijken, kleuters en hulpverleners afdeden als leugens of erger nog, als terechte aanvallen.

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Het is een vreemde tijd. De rust en regelmaat die ik de afgelopen tijd had gevonden en waarin ik een paar van mijn beste stukken schreef, verdween met één fantastisch telefoontje, als sneeuw voor de zon. 

Alle creativiteit werd ineens opgeëist, door dié ene kans die ik eenvoudig niet mocht laten lopen.

Bergsma & Bennink. De podcast die vorige week haar vuurdoop beleefde bij Ongehoord Nederland. 

De pitch, de demo, de logo’s, de loglines, de banners en intro’s, de spanning, de introductie en de vaak felle en soms gemene reacties daarop. Al dat gefoeter, gejuich en getoeter eiste mijn volledige aandacht en gehele zenuwstelsel op. Er komt veel meer bij zoiets kijken dan je op het eerste gezicht zou denken.

Maar goed. Samen met Sietske een podcast maken bij de Publieke Omroep is me dat meer dan waard. 

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!