Ode aan de Nederlandse boer.

Voor het opstaan, 

als het volk zich omdraait.

Iedere dag ons dagelijks brood. 

.

Voor het wuivend graan,

de stuurse groet.

Een eeltige hand uit een blauwe mouw.

.

Voor de papjes,

sapjes, 

appelflapjes,

Voor de eitjes, hopjes,

autodropjes.

De vrucht van moeder Aarde’s schoot.

.

Voor de laarzen in de modder.

En de hakken in het zand.

Voor de crew geknipte slootkant 

en een zuiver, zilveren strand.

.

Voor de zwaluwzwerm.

De aardpeer 

en de honingbij.

Voor het laken waar de dames grazen,

voor de room, de kaas, de wei.

.

Voor het uitzicht op een kudde wolken, 

die ongestoord naar de einder dwaalt.

De vuist die misgrijpt in de leegte, 

waar je duikt,

als vluchten niet meer kan. 

.

Voor de hand aan de ploeg, 

die de klei keert, als een vlag

en het land weer vruchtbaar maakt, 

voor een vers gebakken dag.

.

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Je kunt mij hier ondersteunen.

8 Comments

  1. Dank je maar weer voor deze prachtige woorden Jan. ❤️🌹

  2. Mooi stuk Jan wat aansluit aan deze tijd van het jaar waar de boeren nu aan het oogsten zijn. Prachtige lappendekens van weiden en akkers, de heerlijke geuren van de gewassen dat is puur genieten. Veel respect voor deze mensen.

  3. Jammer, dat dit niet meer in “Olga” kan!
    Dat boek is een plaatje, heb je de foto gezien, in EpQue nr. 15?

  4. Mooi is dit: ‘…die de klei keert, als een vlag…’.

  5. Mooi en waar, Jan.
    Zelf meer dan 40 jaar rijksambtenaar geweest begin ik sinds Rutte, Kaag cs. toch een flinke hekel te ontwikkelen richting ambtenaren in ’t algemeen en bureaucraten in het bijzonder. De uitvoerenden daarbuiten gelaten.

Leave a Reply

Your email address will not be published.