“Peter, het spijt me.”

Er zit me al te lang iets dwars.

Een graat in mijn keel.

Ik bied mijn verontschuldigingen aan. 

Aan een schrijver die ik veel pijn heb gedaan. 

Die ik heel veel gelazer en schade heb bezorgd.

Aan iemand van wie ik weet dat hij bloed moet kotsen, als hij mijn naam hoort

En die als hij dit geslijm leest, hoopt dat ik langzaam stik in die graat.

Ik vat ‘m. 

Een man die mijn excuses nooit zal accepteren. 

En dat hoeft ook niet.

Een waardevolle intellectuele vrijdenker. En vrijschrijver. 

Een ijzerenheinige volhouder, met wie ik het nooit eens ben, 

maar die achteraf zo vaak gelijk blijkt te hebben. 

Iemand die kostbaar is in deze laffe tijd.

Die weet wat vechten is.

Een man die altijd voor zijn opinie uit komt, al kost het hem de hoofdprijs. 

Peter Breedveld. 

Het spijt me. 

Ik zat fout.

9 Comments

  1. Sigrid Oosterbeek

    8 July 2021 at 14:42

    Dapper en goed..

  2. En nu nog herstelbetalingen Jan, het mag een beetje pijn doen in de portemonnee. Wat dacht je van de opbrengsten van “Olga”?

  3. Teresa Schuurbiers

    9 July 2021 at 13:26

    Je bent een mooi mens Jan! Met een mooi hart. Liefs en een dikke knuffel Teresa Schuurbiers.

  4. Slungelsmurf

    10 July 2021 at 23:00

    Wow. Excuses maken het hart vrij. Van wrok. Goed gedaan, en mooi verwoord!

Leave a Reply

Your email address will not be published.