Let’s make Advertising Great again.

Reclame was nog niet zo lang geleden, de kunst zo vrij en zo scherp mogelijk te zijn, binnen de bandbreedte die de klant je gunde en het product dat toeliet. 

De commerciële kunst, vernieuwende, jaloersmakende, verrassende en grensverleggende ideeën te bedenken. Ideeën die producten verkochten.

Werk dat door briljante uitvergroting van goede punten en het vakkundig wegmoffelen van de wat mindere, de verkoop omhoog stuwde en hele merken maakte. 

Spraakmakend en tegelijkertijd geliefd bij de mensen thuis op de bank. 

Het vak is veranderd. Reclame is nu “woke”. 

Denkend aan Hollandse reclameblokken, zie ik een afzichtelijke eenheidsworst door een oneindig laagland gaan. Een worst die in zijn velletje wordt geperst, door diversity en inclusivity officers bij opdrachtgevers en gewiekste, sign of the times lezende social justice warriors bij organisaties als de VEA, die klanten en creatieven bij bureaus, langs strakke ras, sekse en seksuele voorkeurslijnen voorschrijven, hoe ze moet concipiëren om maar niet te discrimineren of anderszins uit de pas te lopen.

Het is alsof neo Marxistische politici en cultuur relativistische deugdenkers, direct de ooit zo vrijgevochten creatieve pennen en penselen sturen. 

Het resultaat is met de deugbajonet afgedwongen uitingen van “right think”, waarbinnen ieder afwijken van de norm een schande is, waar het vroeger een vereiste was. Zaaddodende pasta voor de creativiteit. Een vereiste voor geliefdheid.

Zijn wij soms een vak van bange mensen geworden? 

De reclameblokken op de treurbuis en op Youtube, waar tegenwoordig iedereen onder de 80 jaar, vakkundig omheen zapt, zijn nu de gehate 5 minuten waarin de sofa verandert in een strafbank, omdat je getuige moet zijn van een enkelvoudige één kant op zuigende wereld, een wereld waarin alle “helden”, genieën en verstandigen, een deugend kind, minderheid of liefst lesbische vrouw is, alle kleinkinderen van witte opa’s en oma’s schattig kroeshaar hebben, alle schlemielen, vrouwen bashers, hufters en klootzakken witte mannen. En blanke vrouwen best mooi mogen zijn, als ze maar een schimmelinfectie hebben of een liefdesvriend uit Nigér. 

Een zoete fakewereld waarin iedereen zogenaamd streeft naar een beter leven op aarde. Terwijl onze echte wereld, door diezelfde adverteerders, juist steeds viezer en gemener wordt. 

Ons vak is gekaapt. 

De vrije vogels zijn gekortwiekt. De meeste grote geesten gelijkgeschakeld.

Alles is ingedeeld op kleur, op ras en seksuele voorkeur. Gepolitiseerd tot op het bot. Er wordt niet meer gedacht in termen van de goddelijke verrassing. En worden cynische lijstjes afgevinkt.

Wie de ADCN site doorspit begrijpt direct waarom mensen die in 2021 praten over briljante reclame, altijd teruggrijpen op commercials en advertenties van 20 jaar oud. Stuk voor stuk uitingen die nu helemaal niet meer zouden mogen.

Wordt er eigenlijk nog wel eens naar hen geluisterd, die arme mensen die moeten kijken? Weet de reclamewereld eigenlijk nog wel wie die mensen zijn?

Merken vertellen niet langer hoe goed hun producten zijn, ze spiegelen ons voor hoe goed ze zelf willen zijn en dwingen de kijker hetzelfde te doen, terwijl ze, in de echte wereld, meer dan ooit vervuilen, gebruik maken van kinderarbeid in slavenmijnen en naaiateliers.

Een wereld waarin ze zelf volop discrimineren. Bijvoorbeeld bij de keuze van acteurs in hun commercials, uitsluitend nog kiezen op basis van sekse of de kleur van iemands huid. 

Het gaat allang niet meer om talent of het pretlichtje in de ogen, het gaat om je RAL kleurenstaal. 

Petje Pitamientje zou nu geen castingronde overleven. Want hij had geen kroeshaartjes. 

Ik doe hier niet aan mee. Ik ben toch geen racist.

Ik maak liever reclame voor goede producten en diensten, ook voor blanke vla en negerzoenen, dan voor een niet bestaand wereldbeeld. 

Laten we samen iets moois bedenken, onbevangen, zonder angst voor het geloei van de vingerwapperende eenheidskoeien. 

We zijn met meer dan we denken. Zij maken alleen meer lawaai.

Let’s make Dutch advertising great again. 

1 Comment

  1. Zag net op Twitter van de overweging voor Bureau Blanke Vla en Negerzoenen
    Marianne Zwagerman
    @mariannezw
    · 1 u
    Superjan en ik overwegen weer een communicatiebureau te beginnen. Tegen de met een deugbajonet afgedwongen zoete fakewereld die als eenheidsworst in zijn velletje wordt geperst door diversity en inclusivity officers.

    Succes als het er van komt en geniet er van!

Leave a Reply

Your email address will not be published.