Liever met jullie in de hel, dan met Hugo in de hemel.

Proverbs 13:9

Om mij heen zie ik veel aangeslagen mensen. 

En ook ik, ouwe kickbokser, voel na iedere hatelijke pestconferentie, een doffe pijn. De klap van de high kick die je wel aan ziet komen, maar toch dwars door je handschoen, door je kop dreunt. 

Toch is het vrij eenvoudig om ook na de zoveelste diep hallucinante gebeurtenis van de afgelopen tijd, lichtjes te zien in het pikkedonker. Als zeevonk in de nachtelijke golven, vuurvliegjes in een duister woud. 

Ik zie het zo. 

De wereld was tot onlangs een speelplein vol kinderen.

De meesten van hen, leuke, stoere, sociaal, dartele spring in ’t veldjes. Die kris kras door elkaar renden, met elkaar knikkers ruilden, tikkertje speelden en waarvan de stoersten doktertje speelden in de bosjes. 

Maar er stonden ook, verscholen aan de randjes, eenzame creeps, die iedereen meed als de pest, omdat ze spinnen hun pootjes uittrokken en uitgeputte hommels vertrapten. Hatelijke egoïstische vrekjes, die diep in hun capuchon, droomden van macht over het hele plein, bij het uitblijven van vriendjes en meisjes om te zoenen. 

Een groepje misfits dat de koppen bij elkaar stak en een doortrapt plan bedacht. Een plan vol misleiding, dreiging en doodsangst, dat ze tot in de puntjes uitwerkten.

Een briljant plan, dat warempel slaagde. 

Maar waarin?

Want de rotzakjes hebben dan wel de macht over het speelplein, maar ze hebben alle leuke kinderen naar het fietsenhok gejaagd, waar inmiddels alweer volop wordt geleefd en lol gemaakt.

Daar in het halfdonker vinden de vriendengroepjes elkaar, worden nieuwe spelletjes bedacht, leiders gekozen en feestjes gegeven. 

Daar ontstaan nieuwe schoolkrantjes, toneelstukjes en worden knikkers geruild voor voetbalplaatjes.  

Daar in het duister gaan lichtjes aan, die je in het daglicht niet zo duidelijk zag. 

En de nieuwe heersers? Zij staan de baas te spelen op een uitgestorven vlakte, zonder lach, zonder warmte en zonder mooie meisjes.

Zij zijn de heersers van een ijskoude plek, waar alleen de zwakkelingen die ze aankunnen, de normies die nog braaf luisteren naar hun bevelen, gebogen en gemaskerd, mogen rond schuifelen, schichtig en doodsbang voor het onvermijdelijke volgende pak rammel van de machtsdronken schoolbully.

Ze zijn nu de God van het lege klimrek en de wip die niet meer wapt. De chef over een onbeweeglijke schommel en opzichter over een voetbal waar niemand tegenaan trapt.

Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar ik sta duizend keer liever in de fietsenkelder met Eva Vlaardingerbroek, Annelies Strikkers, Marianne Zwagerman en Sietske Bergsma, dan dat ik het hele plein voor mijzelf heb, gezellig samen met Hubert Bruls.

Als je het even moeilijk hebt. Onthou dan. 

Wij hebben elkaar.

En zij hebben niemand.

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Je kunt mij hier ondersteunen.

38 Comments

  1. Graag met Bruls alleen op het plein of in een donkere steeg.
    Ik kan niet eens mooi schoppen.
    Wel wil ik zijn angstzweet ruiken.
    Handjes op de rug, en wandelen.

    Maar ik zeg alleen maar Frikandel.

  2. Wat een pareltje en hart onder de riem weer. Duizendmaal liever in het verlichte fietsenhok!

  3. En rondhangen in het fietsenhok was vroeger al leuk…….dank Jan. Ik zie een melkweg aan lichtjes!

  4. @Crusher_DeBruut

    3 November 2021 at 15:16

    En zo is dat…
    Topstuk…

  5. Beste Jan, Ik zou het liever anders willen stellen: Stuur Hugo naar de hel, samen met zijn wef companen. Blijft voor de rest de hemel over.

  6. God geeft je geen uitdaging die je zelf niet aankan. Begrijpt iedereen weer even wat vrijheid is.

  7. John Berrevoets

    3 November 2021 at 15:36

    Heerlijk.

    Ik zie het helemaal voor mij.

    En het is o zo waar.

    Tnx Jan.

  8. Zo is het Jan, mooi omschreven. Maar het is wel een hele dikke zure appel waar we doorheen moeten bijten.

  9. Thanks, dit had ik even nodig

  10. Lieve Jan,

    Afgelopen week voelde ik behoefte aan je woorden. Je schreef een ijzersterk stuk en nu deze weer. Dit soort dingen houden mij op de been. Jouw woorden raken mij enorm. Dankjewel!

    Liefs

  11. Prachtige column Jan. Dankjewel.

  12. Dank Jan, fijn om te lezen, herkenbaar en inspirerend! Sinds kort woon ik om de hoek van mijn oude lagere school, waar in de fietsenstalling na eindeloze tikkieloop wel eens iets uitgedeeld dat voor een kus door kon gaan. Gemene of zieke kinderen die dieren of anderen wilden kwellen hadden wij niet op school, daar ben ik vrij zeker van. Pas later las ik in de krant of boeken van literatuur dat zoiets uberhaupt bestond. De persconferentie triggerde, naast een doffe pijn, ook bij mij die onschuldige, vrije en zelfs rebelse geest van ons destijds 11-en 12 jarigen. Met zijn allen er voor gaan en nergens bang voor. Wat schrammetjes horen erbij en deren ons niet. Dank voor de herinnering en de inspirerende blik voorwaarts!

  13. Willem Tolsma

    3 November 2021 at 21:24

    Prachtig geschreven Jan, hebben heel wat meegemaakt de afgelopen weken maar je woorden geven troost en geven moed.. ook de reacties zijn vaak ook zo heerlijk door te nemen.

  14. Coline Lugassy

    3 November 2021 at 22:20

    Dankjewel lieve Jan voor die blik op een betere toekomst. We maken nu denk ik de grommende, donderende, knetterende ineenstorting mee van de met ‘checks & balances’ volkomen dichtgetimmerde, ‘maakbare samenleving’ en kunnen alvast met de teentjes voelen aan een onmetelijk creatieve toekomst van liefde en verbinding. Het zaadje begint te ontkiemen… in het fietsenhok!

  15. Beta males. Kijk naar die koppen, stuk voor stuk zijn het de jongetjes die het nooit goed deden bij de meisjes, die nog geen spijker in een plank kunnen slaan en steevast met een motoriek om van te janken.
    Het oestrogeen druipt van je scherm bij ieder kamerdebat, met slechts heel af en toe een aerosolletje testosteron via de tweeters.

  16. Raak Jan weer! Hoop, je geeft me weer hoop. Had ik nu ff nodig. Dankje Troost is het. Daardoor weer sterker geloof in mezelf. Ik blijf in het fietsenhok zitten wachten…..

    • Wow! Wat een mooi lied heb je gemaakt Henk! Net als de woorden van Jan geven ze me troost en hoop👍 We geven niet op!

  17. Zo, weer ff doorgestuurd aan mijn dierbaren.
    En nee, een aal in een emmer snot zul je in de hemel niet tegenkomen, maar het is zonneklaar wat je bedoelt, Jan.

    Ik hoop dat velen in staat zullen zijn, elkaar te vinden.

  18. bert raadhuis

    4 November 2021 at 15:17

    “En de nieuwe heersers? Zij staan de baas te spelen op een uitgestorven vlakte, zonder lach, zonder warmte en zonder mooie meisjes.”

    En er zijn natuurlijk ook nieuwe heerseressen; ook op een uitgestorven vlakte zonder mooie jongens.

    In mijn beleving is dit een van je állerbeste schrijfsels, Jan! Keihard ingekopt!

    Al die heersers en heerseressen zien hun publiek in snel tempo decimeren.
    En daar hebben ze het moeilijk mee: geen aandacht meer. O, wat slaan ze steeds harder om zich heen. Maar – haha – er stáán steeds minder mensen op die vlakte, zodat er steeds minder slachtoffers vallen. Wat over blijft, namelijk zij die een ander levens-/ervaringsterrein betreden, dat zijn de victorianen!
    Óp naar een hoger bewustzijnsniveau, úit de dualiteit. Niet meer strijden tegen hen, die het – de medemenselijkheid, de onderlinge verbondenheid, het eenheidsbesef – tóch niet begrijpen. Misschien kijken zij die het niet begrijpen, nog eens in de spiegel.

    Verder ook hartverwarmende reacties!
    Begrijpelijk, want zo’n intens betoog roept gewoon dergelijke reacties op!
    Dank aan ons allen ….

  19. Okee, okee…..somebody’s gotta do it.
    Laat mij dan maar Hugo vergezellen in de hel om af en toe een extra turfje op het vuur te gooien.
    Denk dat Hugo ook wel enigszins opgelucht zal zijn dat er ten minste iemand is die ‘m gezelschap houdt, want zelfs daar lopen de meeste doden, zelfs degenen die een naam op te houden hebben, met een grote boog om hem heen.

  20. Mooi en inspirerend,Jan. Ik zie het voor me, de gezelligheid en saamhorigheid in het fietsenhok. Ik kijk altijd uit naar jouw verhalen.

  21. In de thuisstad van Bruls heeft men een oplossing voor onbehouwen burgemeesters: defenestreren. Is in de geschiedenis van de stad vaker gebeurd. Ik vrees echter dat de man z’n geschiedenis kent en voorzorgsmaatregelen heeft getroffen. Helaas.

    • Als dat varken door blijft vreten, ontploft ie vanzelf. Dat deze idioot iets over gezondheid te zeggen heeft is toch bijzonder. Wie neemt zo een nou serieus? Hij is een van de oppervarkens uit Orwells 1984.

  22. Deze crimminelen, deze nazi’s zullen in de geschiedenis bekend blijven als de WEF naz’s, die de genocide uitvoerden. Hun familienaam zal altijd verbonden zijn met Landveraard en Moord. We zijn de naam Mussert ook nooit vergeten en ook zij hebben hun familie voor eeuwig bezoedeld met hun misdaden. Opdat God ze moge vergeven, want ze weten niet wat ze doen.

  23. Dank u Jan Bennink voor dit mooie stuk.
    Dat heb ik echt even nodig want ik begin moedeloos te raken en kan elk lichtpuntje gebruiken. Het voelt even wat minder eenzaam.
    Hartelijke groet Cara

  24. beste Jan Bennink, heb vandaag uw site voor het eerst ontdekt e95n u schrijft mooie en zeer rake verhalen.
    ik heb wel 1 punt van kritiek als ik zo vrij mag zijn.
    u heeft het over heersers alsof het enkel mannen zijn die ons dit onnoemelijke leed aandoen, NIETS is minder waar !
    menig vrouwelijk leider (zie nieuw zeeland of duitsland zijn een factor erger dan mannen !
    kijk eens naar debatten van gideo van meijeren en de hr baudet, 95% wat “interrumpeert” is vrouw, en de interrupties zijn werkelijk tenenkrommend en gaan nergens over.

    stap eens van de gedachte af dat al het slechte enkel van mannen afkomt, sterker nog, ik denk dat we in de huidige tijd wel bijna om kunnen gaan draaien.
    voor de rest niets anders dan lof en respect voor uw manier van schrijven.
    mvg, ben.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *