Category: Prose

Soms loop ik weken met een column in mijn hoofd, verzamel ik als een ijverig eekhoorntje bergen gedachtenzaadjes en woordnootjes, quotes en achtergronden, schaaf en slijp ik eindeloos, voor ik iets publiceer.

Andere keren is het doel zo urgent, de nood zo hoog, de waanzin zo groot, de hypocrisie zo verbijsterend, dat ik puur op gestolde woede en adrenazine, net zolang met roodgloeiende vingers blijf tikken, bikken en slopen tot het resultaat als vanzelf voor mijn ogen verschijnt. 

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Let op. Complonautica voor gevorderden!

Als iets deze bizarre tijd typeert, is het dat steeds meer mensen zoeken naar een verklaring van wat ons overkomt, het verhaal achter de lauwe golven van krankzinnigheid die ons dagelijks overstromen. 

De constante twijfel aan waarheid en werkelijkheid.

We proberen onszelf geestelijk drijvend te houden, op ons matrasje van cognitieve dissonantie, terwijl we worden meegevoerd door een rivier van waanzin, die zeker de laatste tijd in een dodelijke stroomversnelling lijkt te komen. 

Hoe zijn we hier toch terecht gekomen? 

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Was de opening van de 33 ste Olympische Spelen in Parijs behoorlijk “in your face” wat betreft satanistische rituelen, geperverteerd hedonisme, het vieren van het “Queer denken” -het verzuipen van al het verankerde- zo was de sluiting van deze “Spelen” vele, vele malen subtieler qua symboliek, maar uiteindelijk veel indrukwekkender en dreigender qua boodschap. 

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!