Ik heb Pieter Omtzigt ooit ontmoet, in de Tweede Kamer notabene. En ik heb hem vroeger vaak telefonisch gesproken. Hij leek mij een volstrekt integere, zeer gedreven man.
Maar wat is daar inmiddels van over?
Nee Pieter, ik heb het niet over “the rise and fall” van je mislukte vlees noch vis partij en de desastreuze consequenties daarvan. Nefaste gevolgen zoals het wegtrekken van massa’s stemmen bij het echte politieke verzet op een cruciaal moment.
Ik heb het ook niet over het betreurenswaardige feit dat je emotioneel door het ijs zakte.
Ikzelf zou na een halve dag, tussen de Nanninga’s en Boswijkjes, al strompelend en onbedaarlijk huilend, het Tweede Kamergebouw in verwarde toestand, verlaten.
Je kunt mensen van vlees en bloed, ook jou, niet kwalijk nemen, dat ze bezwijken onder de druk van het eindeloos trage rondtollen in de zure Haagse gifsoep met ballen. Ook als ze blijkbaar lijden aan chronische zelfoverschatting.
Dat jij, in het zicht van een door voorzitter Rutger Ploum, aperte en gênant slecht opgetuigde fraude, het CDA leiderschap vergunde aan Hugo de Sprietser was tevens een beslissing met groteske gevolgen. Voor jou én voor het land.
Iedereen herinnert zich de potsierlijke procedure, waarin je vrouw werd bedankt voor haar stem op de kwal met de flapschoenen, die sindsdien een spoor van verwoesting door het land trekt.
Dat je ook deze vernedering zonder morren slikte als een te dikke haring, kan ik met veel goede wil eveneens nog zien in het licht van jouw procedurele, ijzerenheinige keurigheid en partijloyaliteit.
Maar tering Pieter, wat is er met je oprechtheid gebeurd?
Jij was het nota bene Pieter, zie naschrift van dit stuk, die tien jaar geleden alweer, de hele NAVO crew van NRC Handelsblad uit zijn panty liet flippen van nijd, omdat je, tot woede van de hele Rutte, Schoof en Timmermans clique, twijfel durfde te zaaien over het vooraf vaststaand Russisch daderschap in het MH17 debat. Waarop een lastercampagne volgde waar ik een bijrolletje in speelde. Toen al.
Jij was het Pieter Omtzigt! Jij was de man die zich vastbeet in het toeslagenschandaal, die de verzwegen families en hun duizenden verdwenen kinderen een sprankje hoop gaf op hereniging en schadevergoeding! Jij stond alleen tegenover de grommende, smiespelende sater, Rutte. Als Sint Joris tegen de Draak.
Toen was je een man.
Jij was die moedige luis in de met bloed en zaad doordrenkte pels van de staatswolf. Okay, het leidde tot weinig, maar er gebeurde tenminste iets.
Jij was het Pieter Omtzigt die door Sybrand Buma, je hautaine partijleider, met zijn Heidelbergse Vindicatfascistenkop, gemaand werd je muil te houden over dát ene dossier waar je beter niet over kunt praten. En wat ik dan ook maar niet doe, omdat ik dat al te vaak heb gedaan en nog kleine kinderen heb.
Wat in hemelsnaam is er met jou gebeurd, arme dossiertijger?
Hebben ze je gebroken? Heropgevoed? Hebben ze al je tanden getrokken en vervangen door kartonnen nietjes? Is het je broer? Medicatie?
Ga jij nou werkelijk, willens en wetens, tweetjes plaatsen, die de mensen nog banger moeten maken voor Rusland? Laat uitgerekend jij je nu lenen voor het sneuvelbereid maken van de Nederlandse schaapjes?
Waarom ben jij, ik voorspel even de toekomst, zondag niet bij de vredesdemonstratie in Amsterdam om te laten zien dat jij wilt dat het bloedvergieten stopt? Dat Nederland niet wordt meegezogen in de oorlogskolder? Dat aan de periodieke dieetvereisten van Baäl en Moloch nou eens niet wordt voldaan?
Waarom help je mee met hitsen?
Dat je de politieke pijp aan Maarten gaf, dat respecteer ik. En ook al je domme fatsoensgeruk en je bestaansminimum gehuil. Ik kan er zelfs mee leven dat je je autisme als schild gebruikt om te falen. Terwijl het ooit juist jouw troef was om de wereld een beetje te verbeteren.
Maar waar moet de druk wel niet uit bestaan, waardoor jij besluit om er voor te kiezen potsierlijke oorlogspropaganda te verspreiden en zo de mensen, waarvan ik weet dat je ze veracht, te helpen bij het behalen van hun doel. Oorlog met Rusland.
In casu het kolderieke verhaal over de Russische “O, Ханс” drones in Spanje. Een Russische dreiging vanuit containers op schepen in de (sic) Muddelandse zee?
Is dit een vernederingsritueel?
Sta je straks, zoals Tim Hofman met je handtasje en een zomerjurk in de studio om te shinen in Dancing with the Stars?
Is het geld op? Wil je je standing bij de elite terug? Komt er een boekie uit? Wil je weer een warm plekje in de moederschoot van het CDA, solliciteer je naar een stoeltje bij Jinek? Of een zoentje van Jelle Postma?
Ik kan dat me dat bij jou niet voorstellen. Ik ga op mensen hun ogen af. En die van jou, Pieter, stonden goed. Daarom heb ik je ook altijd gespaard.
Dus dan moet het wel iets heel ergs zijn Pieter.
Sterkte.
Mijn werk steunen? Top! Dat kan hier.
Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!
25 September 2026 at 13:37
Raak! Goed verwoord Jan!
25 September 2026 at 13:49
Top 👍🏻
25 September 2026 at 14:02
Super jan
25 September 2026 at 14:21
To the point Jan 🎯👍👍
25 September 2026 at 16:44
Whaahahahahaha geniaal Johannes, GENIAAL!! De woordkunstenaar slaat weer toe, heeeeerlijk.
25 September 2026 at 17:44
Draaien en voorwenden…
Groot thema, deze tijd.
Micro- meso- en macrokosmos.
25 September 2026 at 18:10
Ik hoop dat je ooit antwoord krijgt van Pieter.. Hij is en was een dossiertijger, geen politicus. Door wie is hij gestrikt?
25 September 2026 at 18:19
Politiek is oorlog, je wint of verliest.
Pieter heeft blijkbaar verloren.
26 September 2026 at 08:33
Heerlijk Jan om jou verhalen te lezen en er is n.m.m. niets aan gelogen.👌🥰
26 September 2026 at 12:10
Mooi verwoord Jan, ieder wakker mens kan zien dat de CDA verworden is tot een Anti Christ Partij. Om hun slogan maar te gebruiken: hoe goor wil je het hebben!
26 September 2026 at 15:51
Rake analyse Jan Bennink ,
Je zag Pieter Omtzicht veranderen in gedrag en uitlatingen ná de zwarte mantel van stilte die afgeworpen werd.
Langzaam aan schuift de dossier tijger naar het totalitaire facisme tijdperk met de EU als vrienden smoelen boekje op het nachtkastje.
26 September 2026 at 20:44
Behalve dat ik me altijd maar matig heb geinteresseerd in politici, en vooral die van het CDA, heb ik toch even gedacht dat Pieter een schone uitzondering zou vormen, samen met Re nske Leijten zich vastbijtend in het dossier toeslagen-affaire, het grofste schandaal van de eeuw, waarin een nog niet bekend aantal kinderen verweesd zijn weggebracht en hun ouders in wanhoop achterlatend. Jazeker is er iets gebeurd met Pieter. Hij zat in het verkeerde kamp en ik vermoed dat hij er zelf nog het meest onder lijdt. Nogmaals,Jan, ik interesseer me niet persoonlijk voor Pieter, maar jij hebt recht van spreken. Wie weet gaat hij jou in vertrouwen vertellen van de hoed en de rand en dat bedoel ik goed.
27 September 2026 at 15:50
Weer heel sterk verwoord Jan.
Ik vergeleek Omtzigt altijd een beetje met Julian Assange, maar dan de politieke digibeet versie zeg maar. Zijn vasthoudendheid, zijn stelligheid en zijn integriteit één op één.
Maar waar Assange nu verder gaat na zijn persoonlijke ervaringen van dreigementen en foltering om zijn eerlijkheid, zo zien we Pietertje omslaan in een slachtoffer met het Stockholmsyndroom.
Goed dat jij hem een spiegeltje voorhoudt Jan, dank daarvoor.
2 October 2026 at 08:08
Goed stuk, Jan, met zeer terechte vragen. Omtzigt won in 2020 de Magnitsky Award. Dat was al een teken aan de wand. Het in ontvangst nemen van prijsjes die door de zich boven ons stellenden worden uitgereikt lijkt vaak een bevestiging te zijn dat de winnaar in de pas loopt. Niet zo zeer vernederend, maar, naar mijn bescheiden mening, wel onderdeel van het ritueel. Zijn eerste burn-out kwam kort daarna.