Er is heel wat in je leven, dat niet de moeite waard is om op te schrijven. Andere ervaringen wil je wel van de daken schreeuwen. Je Athenaeum diploma, je huwelijk, je eerste baan, je eerste bundel. Dat optreden in Paradiso.
En dan is er nog dat kleine doosje, waarin je momenten bewaart, die zo’n indruk op je hebben gemaakt, dat je ze in stilte wilt koesteren, voor jezelf wilt houden of er alleen spaarzaam met geliefden over wil spreken, uit angst de gedachte te ontheiligen, met een platte discussie, een lomp woord of het te laten verdrinken in valse emotie en tranen van Swarovski.
De laatste hulpeloze blik van je vader. De allereerste kreet van je eerstgeboren zoon.
Continue reading
Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!
