
Nederland stierf met Herman.
Nederland sprong van het Hilton.
En toen was Nederland dood.
Wees maar niet bang, moegestreden medestrijders, dit wordt niet mijn zoveelste zure zomerbom.
Daarvoor is deze zondag in juni, mijn geboortetijd, waarin de frisse koelte van de lente, plaats hoort te maken voor de lome zomermaanden, al veel te donker en te nat.
En ik wil jullie niet nog verdrietiger maken, maar gewoon even stilstaan bij de rijkdom die we hadden.
Wat was ze mooi.
Wat had ik haar lief, zonder het te beseffen.
Nederland! Het leven was er vurrukkulluk.
Continue reading
Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!
























