Judy 7 August 2026 at 12:04 on Verboden voor Nederlanders.Ga mijn eigen gang zolang het nog kan. Niet er doorheen maar omheen. Creatief met regels zeg maar. 😉
Een interview met mij, door Michael van der Galiën.
Fotografie: Portrait Factory
Dit interview werd mogelijk gemaakt en eerder geplaatst op De Dagelijkse Standaard Het is de eerste reportage in een serie, waarin onder andere Ralf Dekker, Fajah Lourens en David Icke acte de presence geven.
„Der Mutter, die mich nie geboren Hab’ ich heute Nacht geschworen Ich werd’ ihr eine Krankheit schenken Und sie danach im Fluss versenken“
Sinds Twitter haar naam en logo in X veranderde en het breekbare blauwe vogeltje in een oogwenk verstarde tot een bijtend kruis in magnesiumlicht op een doodse zwarte achtergrond, speelt het nummer Mutter door mijn hoofd, het lugubere meesterwerk van Rammstein, geschreven door de monsterlijke en tegelijkertijd geniale Till Lindeman; de zanger tekstschrijver, die zonder twijfel vol overgave zijn ziel aan Lucifer verkocht; de lichtbrenger, de gevallen engel, de muzikale heerser van het ondermaanse.
This piece was adapted and translated into English, because i understand now, that the massive desertion of the political elite is not something beholden to the Netherlands.In England and Belgium we also see flocks of politicians, leaving the horror bus, just in time.
Was ik in mijn vorige stuk over de politieke situatie in Nederland niet veel te optimistisch? Was het niet kinderlijk naïef, om te durven dromen dat de hele Nederlandse politieke top, zomaar het bijltje erbij neer zou gooien, alleen omdat hun gedroomde globalistische doelen, door vage begrippen als “The Great Awakening”, hopeloos buiten zicht zou raken?
Hoe durfde ik te denken dat ze ons zomaar met rust zouden laten, zodat we ons arme land weer op kunnen bouwen, zonder woke en waanzin. Dat de roof van ons kleine beetje overgebleven geld, ons rudiment geestelijke gezondheid en ons laatste restje autonomie weleens zomaar zou kunnen stoppen?
Krijg je ooit iets gratis in het leven, zonder slag, zonder stoot? Zonder bloed, zweet en tranen? En zo nee, waarom zou dat nu wel zo zijn?
Still the men in the high towers in Brussels, The Hague, Washington and Davos are planning their plans and scheming their schemes; 15 minute cities, mosquitoes that spread malaria in Florida, aerosols that obscure the sun, pandemics and subsequent injections, unbridled power for the WHO, CBDCs and “an EU digital Ausweis”.
Dankbaar citeer ik uit een lijvige tweet van mijn vriend en held Jan Bonte; een tekst die onlangs verscheen in het serieuze orgaan Medisch Contact. Het artikel “Gezondheidszorg moet meer tempo maken bij verduurzaming” van Johan Mackenbach.
Dit doe ik omdat ik haast heb. Ik wil dat deze tekst klaar is voor de discussie over dit artikel in alle hevigheid ontbrandt. Een korte notitie over wat ik denk dat er daadwerkelijk gebeurt. Iets waar we keer op keer intuinen.
Begin citaat:
Lees even wat de heer Mackenbach u te melden heeft. De heer Mackenbach is emeritus maatschappelijke gezondheidszorg in het Erasmus MC.
“Misschien is schaalverkleining op de lange termijn vanuit duurzaamheidsperspectief wel handiger dan schaalvergroting. En dan hebben we het nog niet eens over de echt radicale keuzevragen die opdoemen, zoals de vraag of we überhaupt nog moeten inzetten op levensverlenging, wanneer ecologische ruimte toenemend schaars is, en ieder extra levensjaar van huidige generaties de ruimte voor volgende generaties beperkt.”
The old Netherlands, to be frank, they do no longer exist.
Our sovereignty was recently, definitely ceded to the WEF and the WHO. Our elections bought and paid for. Our king a pathetic clown. Our members of parliament the best example of deliberately selected paladins for a “polder kakistocracy”.
Our beautiful farmlands quickly being turned into fields of grey data- and distribution centers and shanty towns for military aged male immigrants, that hate us and everything we stand for.
Onlangs keek ik, als voorbereiding voor Bakkie 23 naar het debat in de Tweede Kamer, een debat van wat het hoogste orgaan van ons land zou moeten zijn; het Nederlandse Parlement.
Het ging over Groningen. De Stad en haar Ommelanden waar “niets boven gaat”, behalve uiteraard als dat geld oplevert voor het Rijk, het COA of Oranje.
Marcel van Roosmalen is de nationale rotte kies. Zo afstotelijk. Zo talentloos, deprimerend en hatelijk dat je er naar móet kijken voor die heerlijke verslavende pijn, die je onwillekeurig steeds weer opzoekt, terwijl je weet dat je het beter niet kunt doen.
Precies zoals je tong altijd de weg naar de juichende pijnscheut in die ene holte, waar de vulling is afgebroken, weet te vinden.
Recent comments