Page 15 of 17

“U betrapt mij niet. U ziet mijn macht.”

Sigrid Kaag spreekt D66 partijcongres toe.

Ik verbied ú nog te vliegen.

Uw vluchten kan niet meer.

Mijn vlucht moet.

Ik doe belangrijk werk. 

Graag solitair, zonder grauwe pottenkijkers. 

Of nutteloze air breathers.

Zo kan ik me beter concentreren op het lege blaadje,

waar ik mijn leesbril voor heb afgezet.

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Vijand of niet. Een gevallen held verdient respect.

In onze contreien is de Tweede Wereldoorlog, op een, door verschillige comités met een agenda, verziekte herdenking na, wel zo’n beetje vergeten. Aan de Joden, de belangrijkste slachtoffers hier, worden we niet graag herinnerend. Als was het maar om de niet af te wassen erfzondes van verraad, laf wegkijken en ambtelijk kadaverdeugen. 

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Denk om je hart, vermijd het ziekenhuis nog een weekje.

Gisteren moest ik voor een check up naar de cardioloog. En voor het eerst moest ik er dus ook aan geloven. 

Met een katoenen luiertje, grafeenkapjes van firma Sywert begin ik niet aan, over neus en mond liep ik, op de valreep van de mondkapjesplicht, de hal van het plaatselijke ziekenhuis binnen. Prompt hyperventilerend, zwetend, happend naar lucht met een hartslag van 100, verbijsterd dat scholieren en andere ongelukkigen, deze marteling een jaar lang, hele dagen hebben volhouden.

Daar stond ik dan, in het voorportaal van de hal. (pun intended), vol kromgebogen gestalten, gedempte stemmetjes, achter helblauwe maskertjes, zonder één enkele lach of vrolijke blik. Zonder kinderen of bloemen. Zonder zilveren ballonnen.

Alleen de flirtende covid werkstudenten achter plexiglas lachten, maar hun lach was niet voor mij. “Maskerlozen”, dat viel direct op, hebben in een zee van kapjes, uitsluitend oog voor elkaar. Ze zien de rest amper. Laat staan als medemensen. 

Ik moest denken aan de baby’s, die met hun blauwe kijkers instinctief, maar vergeefs op zoek gingen naar de lach van hun moeder.  

Een werkstudent, checkte mijn afspraak, dreunde een kort “moet u hoesten?, hebt u koorts?” script op. En wees routineus, met zijn arm in een bocht.

‘Rechts om de hoek inschrijven.’

Inschrijven. Vroeger deed je dat bij een grappende dame die je een ponskaartje gaf.  Nu haal je een QR code bij een witte pilaar. Mits je identificatiebewijs wordt herkend.

De mijne werd niet herkend.

Omdat ik bijna flauw viel en niet vlak voor mijn bezoek aan de cardioloog een hartaanval wilde krijgen -dat is ook weer zo ostentatief- deed ik mijn mondkapje even onder mijn neus.

Dat duurde twee seconden. Een dame met kort pittig haar, een rokersstem en wit ziekenhuistenue, veerde op van haar stoel, als door een wesp gestoken. 

“Mondkapje mijnheer! “

“Ik heb het benauwd mevrouw.”

“Niets mee te maken. U moet uw mondkapje op.” 

“Maar u heeft zelf geen mondkapje op.”

“Ik ben aan het drinken mijnheer.” 

Ze was niet aan het drinken. Maar ik liet het erbij. 

Want ik moest nog naar de cardioloog. En mijn hart ging vervaarlijk tekeer. En daarvoor was ik hier.

Na enkele keren “computer says no” als antwoord van de witte paal en een afkeurende blik op mijn rijbewijs van de kortpittige kapo, kreeg ik van haar een slagersnummertje. 207.

“Uw identificatiepasje is ongeschikt, u moet zich melden bij kamer 4.”

Ik klopte aan bij kamer 4, waar een dame achter plexiglas een geanimeerd telefoongesprek begon met een mijnheer die dringend iets van haar wilde, dat zij niet kon geven.

Na dat ze de hoorn midden in het gesprek van de haak legde, wende ze zich naar mij en constateerde dat mijn rijbewijs wel erg vies was. Toch kreeg ik ondanks dat vergrijp, de fel begeerde QR code uitgereikt; alsof het een stempel op een Elfstedenkaart betrof.  Bartlehiem was genomen.

Ik mocht door, de buik van het donkere beest in. 

De lift werd geblokkeerd door een bejaardenfile, geduldig wachtend op de eenzame zoef naar de QR folterkamer van keuze. Dus nam ik de trap en belande in een gang vol schuifelende blauwbekkies. Als kromme Wibra-kraaien met blauwe aders, neerstrijkend op lichthouten wachtkamerstoelen waarvan de helft gedemonteerd was, zodat de door Hugo zo felbegeerde anderhalve meter kon worden gehandhaafd. 

Ik scande mijn QR code. En na 3 keer gaf deze een groen lichtje. Waarna ik ging zitten.

Nieuwsgierige blikken… “Zo jong nog”… 

“Bennink?” 

“Ja dat ben ik.”

“Komt u maar mee.”

Een lange, dunne man, geluierd en overduidelijk zonder zin in gezelligheid, nam mij zwijgend mee voor een ECG.

“Mag ik mijn mondkapje af mijnheer?” 

“Nee.”

Na dit vrolijke uitgebreide antwoord, nam pierlala mijn bloeddruk op, die zowel onder als bovendruk 50 punten hoger was dan normaal.

Ik sputterde. “Dat doet ie anders nooit”, maar de meelevende blik van een man die dagelijks honderden hypertensie patiënten ziet, was mijn deel. 

Ik mocht mij shirt uit doen en gaan liggen, stijf van de spanning en kreeg de plakkers opgeplakt. Het zachte geruststellende gekras van het ECG kon beginnen en mijn hart gedroeg zich wonder boven wonder voorbeeldig, ondanks de hyperventilatie, de benauwdheid en het opgesloten zitten in een kamer van één bij één, met een man voor wie ik overduidelijk slechts een QR code was.

Terug naar de wachtkamer.

“Bennink?” 

“Ja dat ben ik.”

“Komt u maar mee.”

Daar stond een dame met het zeldzame talent om dwars door haar mondkap heen te lachen.

We gaan even fietsen mijnheer Bennink.

Een echt mens! “Wat moet dat eenzaam zijn” dacht ik.

Ik fietste en fietste en fietste tot ik niet meer kon, terwijl de bloeddrukmeter zich keer op keer strak opblies en zich met een zucht weer leeg liet lopen.

“Volgende week hoeft het waarschijnlijk niet meer he? Die mondkap?”

Ik was blij voor haar.

En mijn bloeddruk was ook blij: 50 punten lager dan bij de ECG man. 110-65

Net op tijd gekalmeerd voor de genadeloze cardiologenogen.

Terug naar de wachtkamer.

“Bennink?” 

“Ja dat ben ik.”

“Komt u maar mee.”

De cardioloog stelde zich netjes voor, zonder een hand te geven.

We bespraken kort en zakelijk de uitslagen. 

Mijn sinus ritme en kransslagaders hadden zich uitmuntend gedragen,

maar mijn hart huilde, de hele weg terug naar huis. 

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Klaus Schwab heeft gelijk! We need a Great Reset.

Ik hoef jullie niet uitleggen wat the Great Reset is, wat the 4th Industrial Revolution ongeveer inhoudt of wat Build Back Better betekent. 

Behalve Peter “slappe geest in een sterk lichaam” Kwint en een paar andere, gespeeld onnozele backbenchers, weet iedere actieve deelnemer aan het maatschappelijk debat, en zeker de bezoekers van deze site, precies wat de toekomstplannen van Klaus Schwab, de Rockefellers en Bill Gates met de overlevenden van hun vaccins, zo’n beetje inhouden.

Niets bezitten, alles lenen, wonen in pods in megasteden zoals Tri State City Nederland, gechipt en genummerd, 24 uur per dag panopticon surveillance, insecten en wormen vreten en ieder half jaar een raar prikje voor je gezondheid, dat de elite gek genoeg zelf niet hoeft te nemen. 

Geen eigen land, geen eigen huis, niet reizen, digitale credits in plaats van geld, geen kip geen kraai. geen familie, geen gezin. En met je kinderen weten zij ook wel raad, he Bill?

Vanaf 2030 mag je werken tot je 60 ste en daarna komt een testje of je nog wel productief genoeg bent, zo niet? Een “special sauce vaccine” en hup door naar de biomassa centrale. Want dat is immers beregoed voor het klimaat.

Ze zeggen het zelf… zero carbon, wat niets meer betekent dan zero people.

Dat de hele Tweede Kamer, behalve Thierry Baudet en zijn fractie, wegkijkt bij al dit fraais, tekent hun collectieve lafheid en hun slaafse labbekakkerige slechtheid. Dat geldt helaas sinds gisteren ook voor de alom bejubelde Renske Leijten, die Baudet afzeek, waar hij hulde verdiende bij zijn aanvraag voor een debat hierover.

De waanzin en de brutaliteit van de mensen die al deze fijne zegeningen over ons willen uitrollen, kunnen overweldigend zijn en verlammend werken. 

Veel schaapjes slaan liever hun ogen neer, dan de bluf van het pure kwaad recht in de vuurrode ogen te kijken. Een geel paspoortje, burgers die met doodskoppen of nummers op hun arm moeten lopen als ze niet gevaccineerd zijn, vaccinatiedrang, ook voor kinderen, kadaver-propaganda, detentie centers, groepen mensen die als ziekteverwekkers worden weggezet, het mag van mensen als Esther Voet geen “Bergen Belletje” doen rinkelen. Anders ben je een staatsgevaarlijke wappie, een onruststoker en niet gezellig. 

We grazen gemoedelijk door terwijl de slager zijn messen staat te slijpen en likkebaardend naar onze lammetjes kijkt. 

Het is massale Cognitieve Dissonantie on acid.

Toch is de situatie niet hopeloos. 

Want de elite is schathemeltje rijk, maar heel erg bang en met heel weinig. Ze hebben pap-armpjes en mannen-tietjes. 

Al hun support is gekocht met onmetelijke fysieke rijkdom. Maar ze zijn niet geliefd, eerder ronduit gehaat. En ze staan vol in het licht, terwijl ze het liefst bij Nacht und Nebel werken.

Hun tweets en posts gedogen geen reacties, hun wandelingetjes moeten gepaard gaan met 10 gorilla’s en snipers op de daken. 

En ze werken volgens een rigide, lock step plan dat weinig laterale druk kan hebben. 

Bovendien. Dat plan ligt op straat. Voor iedereen te zien, in boeken en toespraken en vastgelegde gesprekken en rapporten. Daar kunnen we vast iets mee. Zoals ons eigen plan er tegenover zetten.

Het enige dat we volgens mij hoeven te doen, is hun streven naar een betere wereld te omarmen. Hun strijdkreten en mantra’s om te judoën en in ons eigen voordeel te gebruiken. 

Build Back Better! Maar dan eerlijker, inclusiever, samen! Zoals ze immers zelf ook willen.

Want ze hebben gelijk. Er is een Great Reset nodig. En snel ook.

Onze zeeën drijven vol mondluiers, onze akkers zijn verpest met GMO crops, zonnepanelen en vogelmoordende plastic windmolens. Onze huizen worden opgekocht door Blackrock. Ons zuurverdiende geld wordt steeds minder waard. Onze politici zijn zwakzinnig, gekocht en corrupt. Onze landen, tradities en gewoonten, onze wetten worden verkwanseld en vermalen in het muil van een ongrijpbaar globalistisch monster en haar lokale laven die wij lijsttrekkers noemen. Onze bossen branden in hun natuurcrematoria. Misbruik en kinderhandel tieren welig.

Onze legers verwijven. Onze jongenstieners worden veel te makkelijk ontpiemeld en onze kleuters worden voorgelezen door gore kerels in glitterjurken.

Onze kerken verbrokkelen.

Geboortecijfers in Europa verkruimelen.

Het racisme tegen blanken en christenen loopt de spuigaten uit, ultralinkse organisaties, beheersen scholen, universiteiten, kranten en het maatschappelijk middenveld. Ze hebben veel te veel macht gekregen en proberen zoals gewoonlijk een neo-communistische variant aan ons op te dringen, omdat het deze keer vast wel lukt zonder goelags en massagraven. De ultrarijken zijn veel te rijk, dat is die lieve Klaus vast met me eens, en de ultra armen veel te arm. Onze vrijheid verdwijnt in een zee van prikken en testen. 

Klaus Schwab heeft gelijk. De wereld is door en door verrot. Het financiële systeem loopt op zijn einde. Oude structuren zijn vermolmd. De wereld is goor en verziekt.

Ik ben het met hem eens. Het moet anders en beter, groener, eerlijker en minder racistisch. Ook daar vinden we elkaar. Zeker nadat de oude perverse kliek, met zijn Covid plandemie de ellende op deze wereld zo op de spits heeft gedreven, is het tijd voor radicale oplossingen. 

En het is ook hoog tijd dat wij, gewone mensen ons gaan bemoeien met die oplossingen in een breed maatschappelijk, misschien wel wereldwijd debat. Samen!

Reiner Fuellmilch zegt het hier vanaf 37e minuut in prachtgesprek met Jorn Luka. We moeten het zelf doen, samen een betere wereld maken. 

Gelukkig is er in Nederland een burgerinitiatief dat 40.000 handtekeningen heeft gekregen, zodat de zich laf verschuilende Tweede Kamer wordt gedwongen om het grote “Build Back Better” debat te voeren. Een plenair debat over de wenselijkheid van de oplossingen van de G7 het WEF en de VN. Een debat, waarin we zelf ook onze visie en plannen in het volle licht kunnen zetten, zodat we samen in alle openheid kunnen werken aan een veel betere wereld. 

En als ze dat debat in de Tweede Kamer frustreren, dan voeren we het gesprek zelf. Niet in achterafkamertjes maar in de zon. Op de marmeren trappen, tussen de pilaren van Forumland.

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Blanke Vla en Negerzoenen.

Eindelijk een communicatiebureau voor non woke merken!

Column van Marianne Zwagerman over Non Woke advertising. Click the picture.

Er is weinig zo ouderwets, als het begrip “reclame- of communicatiebureau” Het impliceert dure designpanden vol dure reclamemensen, met dure Jaguars en Stekker Porsches en moeilijke, dure brillen, die dure rekeningen sturen, via dure troostmeisjes m/v die ooit in de stone age of advertising, account executives werden genoemd. 

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Pieter Omtzigt’s Twentse wraak wordt ijskoud opgediend.

Pieter Omtzigt. Een zeldzaam goede man. Oprecht, bevlogen en aardig.

Ik kan het weten want ik sprak hem jaren geleden kort bij de patatbalie. En ik heb weinig tijd nodig om een man te peilen. (Dat is bij vrouwen anders, maar ter zake.)

Echter. All Capone parafraserend: “Don’t mistake his kindness for weakness.”

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Roddelpraat duwt met kracht een lachspiegel in het smoel van Hilversum. En dat is onbetaalbaar.

Youtube. Wat ooit de levensbron van onbekend talent en scherpe content was, is nu een afgemaaide vlakte vol commerciële kots en LHGBTiP indoctrinatie. Een indoctrinatieplatform waar The Donald is weggebonjourd, maar waar tijdens onze “verkiezingsperiode”, wel volop D66 en Volt kunstgebitten, ongevraagd in je stream opduiken.

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Let’s make Superjan great again!

Vaste lezers van janbennink.com  Lectori Salutem

Deze website bestaat nu een maand. En in die korte tijd is er heel wat opgebouwd. 

Beata heeft een prachtig design gemaakt, allerlei magische widgets en plugins geactiveerd. En achter de schermen is zij nog steeds de drijvende kracht achter het technische- en design gedeelte van deze site. Veel meer werk dan ik me van te voren realiseerde. Waarvoor enorme dank. 

Hier ben ik vrij ben om te doen en te laten wat ik wil. Vrij mijn eigen lengte van stof te kiezen, mijn eigen ongewenste opinie te uiten. Een god in het diepst van mijn gedachten te zijn.

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Nederland. Veel te belangrijk om over haar eigen toekomst te beslissen.

Ik neem het de gemiddelde “blue pilled” Nederlander, die bij de eerste tekenen van paniek in de rij staat voor WC papier, schouderophalend een regenboogpietje schminkt of enthousiast een gentherapieprikkie gaat halen, niets kwalijk. 

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Rosanne Hertzberger. Waarom Kuifje in Wuhan niet bat shit crazy is.

Wij, deplorables, die het NRC niet in de kattenbak, laat staan op de leestafel verdragen, kennen Rosanne Hertzberger vooral als het gekortwiekte meisje met de “crazy eyes”, dat af en toe door de NPO en RTL wordt ingezet voor “wet jobs”, zoals iedere main stream media journalist of columnist af en toe macaber corvée heeft in dienst van het establishment.

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Waarom Sywert van Lienden een parafineblok van de Plus is.

Je steekt hem moeiteloos aan en hij brandt eindeloos in zijn eentje.

Hij geeft nét genoeg gloed en warmte en blijft toch altijd vaag naar chemische roosjes ruiken.

Maar de stapel dorre stammen, die dringend opgebrand moest worden, 

blijft het hele seizoen, kurkdroog in de schuur liggen. 

Veilig dicht op elkaar, tussen de spinnen en de pissebedden.

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!

Thierry Baudet roept de onafhankelijkheid uit! Dat had Floris Vos ook moeten doen.

Mijn overgrootvader, Floris Vos, was een kleurrijk figuur. Niet alleen investeerde hij zijn deel van familiekapitaal en landerijen, in een pontificaal falende Modelmelkerij in Naarden, het was ook een mooie schavuit, die een kudde koeien op veldwachters afstuurde, het huis van de burgemeester van Blaricum kraakte, waarvoor hij werd gearresteerd, een kei naar Amersfoort sleepte en onder luid gejoel de tolpoorten bij Muiden omvertrok. 

Ook reed hij met zijn Bugatti dwars door de muur van een boerenschuur. Zero fucks were given. 

Continue reading

Vind je mijn werk goed, mooi of zelfs belangrijk? Deel deze post dan zoveel mogelijk! Ook kun je mijn werk ondersteunen met een donatie!